Χειμερινές εικόνες - Slideshow

Πέμπτη, 24 Ιουνίου 2010

on Δημοσίευση σχολίου

Δημοτικά Παραδοσιακά - Τρείς αντριωμένοι εβούλησαν


Share/Bookmark
on Δημοσίευση σχολίου

Δημοτικά Παραδοσιακά - Παπαδοπούλα θέριζε


Share/Bookmark

Σάββατο, 12 Ιουνίου 2010

on Δημοσίευση σχολίου

Λύκαιο όρος - Ιερή Κορυφή της Αρκαδίας


Share/Bookmark
on Δημοσίευση σχολίου

Αρχαιολογικοί τόποι - Λυκόσουρα

Η Λυκόσουρα ήταν αρχαία αρκαδική πόλη.

Θεωρούταν η ιερότερη και παλιότερη πόλη της Αρκαδίας, μάλιστα όπως αναφέρει ο Παυσανίας ήταν η πρώτη πόλη που είδε ο ήλιος, παλιότερη όλων των πόλεων σε γη και νησιά, δηλαδή η πρώτη πόλη που ιδρύθηκε στον πλανήτη.

O αρχαιολογικός χώρος βρίσκεται στο όρος Λύκαιο 12 χιλιόμετρα από την Μεγαλόπολη. Έχουν βρεθεί το αρχαίο τείχος, το ιερό της Δέσποινας, λείψανα λουτρών και πολλών κτιρίων.



Share/Bookmark

Παρασκευή, 11 Ιουνίου 2010

on Δημοσίευση σχολίου

Σέρβου Αρκαδίας - Χειμωνιάτικες εικόνες (Φεβρουάριο-Μάρτιο 2009)

Από τη συλλογή της Γεωργίας Κωνσταντοπούλου-Τρουπή (Γκράβαρη)

Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες και σε μεγαλύτερο μέγεθος (Πλήρους Οθόνης). Τοποθετείστε το δείκτη επάνω στη φωτογραφία για να εμφανιστούν στο κάτω μέρος οι μικρές φωτογραφίες και κλικάρετε το εικονίδιο με τα τέσσερα βέλη που εμφανίζεται στο κάτω δεξιό μέρος της φωτογραφίας.
Απολαύστε το !!!

Share/Bookmark

Πέμπτη, 10 Ιουνίου 2010

on Δημοσίευση σχολίου

Το Φαράγγι του Λούσιου





Share/Bookmark

Τετάρτη, 9 Ιουνίου 2010

on Δημοσίευση σχολίου

Το φαράγγι της Γκούρας


Share/Bookmark
on Δημοσίευση σχολίου

Το σπάρτο στην Αρκαδία

Αναδημοσίευση

Πηγή: Blog Μαρίνας Διαμαντοπούλου

http://m-diamantopoulou.blogspot.com/2010/05/blog-post_27.html

Σπάρτα ανθισμένα
Όποιος είναι τυχερός και κάνει ένα ταξίδι αυτή την εποχή στην ορεινή Αρκαδία  θα νοιώσει την Άνοιξη σ’ όλο της το μεγαλείο. Η φύση θα τον αποζημιώσει δεόντως. Δεν χορταίνει το μάτι του επισκέπτη όταν θαυμάζει το γλυκό και λαμπερό κίτρινο του ανθισμένου σπάρτου που στολίζει τις πλαγιές των βουνών και τις άκρες των επαρχιακών δρόμων. Κατευθυνόμενος ο ταξιδιώτης προς τα χωριά της ορεινής Ηραίας Αρκαδίας  μπαίνει στο σκηνικό του ανθισμένου σπάρτου από το χωριό Καρκαλού και συνεχίζει στρίβοντας αριστερά για τη Δημητσάνα και στο «γεφύρι του Σαρά»(Λούσιος ποταμός) στρίβοντας δεξιά για το χωριό Σέρβου. Όσο ανεβαίνει ακολουθώντας τον επαρχιακό δρόμο που είναι ανηφορικός, τόσο βυθίζεται στην απόλαυση. Όταν φτάσει στις παρυφές του Αρτοζήνου και κοιτάξει ολόγυρα διαπιστώνει ότι το ανθισμένο σπάρτο είναι ο βασιλιάς  της περιοχής. Το καλύτερο που έχει να κάνει είναι να σταματήσει το αυτοκίνητο του, να περπατήσει λίγο και να θαυμάσει κάθε πλαγιά και κάθε ραχούλα μέχρι απέναντι στα Λαγκάδια.Η μυρωδιά του διάχυτη παντού. Το αποκορύφωμα της ομορφιάς  βρίσκεται κοντά στα χωριά Σέρβου και  Λυκούρεση όπου το κατακίτρινο λουλούδι του σπάρτου ενώνεται με το λευκό λουλούδι των ακακιών σε μια υπέροχη εικόνα της φύσης που μαγεύει τον επισκέπτη.

Share/Bookmark
on Δημοσίευση σχολίου

Το Μουσείο υδροκίνησης, Δημητσάνα



Αναδημοσίευση
Πηγή: Πολιτιστικό Ιδρυμα Ομίλου Πειραιώς

Το Μουσείο
Το Υπαίθριο Μουσείο Υδροκίνησης στη Δημητσάνα είναι ένα θεματικό μουσείο που προβάλλει τη σημασία της υδροκίνησης στην παραδοσιακή κοινωνία, παρουσιάζοντας τις βασικές προβιομηχανικές τεχνικές που χρησιμοποιούν το νερό ως κύρια πηγή ενέργειας για την παραγωγή διαφόρων προϊόντων.
 Σε έκταση ενός στρέμματος, μέσα σε πυκνή βλάστηση και άφθονα τρεχούμενα νερά, έχει αποκατασταθεί ένα σύνολο εγκαταστάσεων και υδροκίνητων μηχανισμών, με σκοπό τη μουσειακή αξιοποίησή τους. Κάθε ένα από τα αναστηλωμένα κτήρια των παλιών παραδοσιακών εργαστηρίων έχει μια μόνιμη έκθεση με θεματικό περιεχόμενο σχετικό με το εργαστήριο στο οποίο στεγάζεται:

Το πρώτο κτήριο στεγάζει μια νεροτριβή κι έναν αλευρόμυλο. Στην περιοχή της Δημητσάνας δούλευαν ως τα μέσα του 20ού αιώνα είκοσι περίπου στεγασμένες ή υπαίθριες νεροτριβές, όπου πλένονταν τα υφαντά (βελέντζες, μπατανίες, τσέργες και τσόλια). Η τέχνη του νεροτριβιάρη ή ντριστελιάρη φαινόταν από τον σωστό υπολογισμό του χρόνου παραμονής στον κάδο κάθε είδους υφαντού. Δίπλα έχει αποκατασταθεί ένας αλευρόμυλος με οριζόντια φτερωτή. Εδώ ο επισκέπτης μπορεί να ρίξει σπόρους καλαμποκιού στη σκαφίδα και να παρακολουθήσει πώς ο καρπός αλέθεται από τις μυλόπετρες και πέφτει στην αλευροδόχη. Το διπλανό δωματιάκι με το τζάκι στέγαζε την κατοικία του μυλωνά, όπου η -κατά κανόνα πολυμελής- οικογένειά του έστηνε κάθε βράδυ τη στρωμνή στο πατάρι για να κοιμηθεί παραταγμένη.

Έξω από τον μύλο, κατασκευάστηκε ένα πρόχειρο στέγαστρο, όπως αυτό που προφύλασσε το ρακοκάζανο, που στηνόταν στην ύπαιθρο μετά τον τρύγο, για την παραγωγή του τσίπουρου από τα στέμφυλα, και λειτουργούσε για 3-4 μερόνυχτα συνεχώς. Ακριβώς απέναντι βρίσκεται ένα διώροφο κτήριο, κάτω το παχνί και πάνω η κατοικία του βυρσοδέψη. Ένα τζάκι ζέσταινε το μονόχωρο κτίσμα που σήμερα στεγάζει το κυλικείο.

Σε χαμηλότερη στάθμη, συναντάμε το βυρσοδεψείο. Το εσωτερικό του εργαστηρίου είναι χωρισμένο σε "ζώνες" που αντιστοιχούν στα διάφορα στάδια επεξεργασίας των δερμάτων. Η πρώτη είναι για τα "νερά", τον ασβέστη και γενικά τις προπαρασκευαστικές εργασίες. Στην επόμενη βρίσκεται η σειρά με τις "λίμπες" (γούρνες) για τη δέψη. Μια ζώνη ευάερη προορίζεται για το άπλωμα και το στέγνωμα των δερμάτων στη σκιά και τέλος, μια καλά φωτισμένη γωνιά για τις εργασίες της μετάδεψης.

 Το λιθόστρωτο οδηγεί σε ένα πλάτωμα, όπου διαμορφώνεται μια φυσική δεξαμενή, και καταλήγει στον μπαρουτόμυλο. Η Δημητσάνα ήταν ένα από τα εκατοντάδες χωριά που γνώριζαν τη συλλογή του ακάθαρτου νίτρου από τον  16ο αιώνα και το παρείχαν αντί φόρου στους Τούρκους. Κατά τη διάρκεια της Επανάστασης του 1821, οι Δημητσανίτες δραστηριοποιήθηκαν για να τροφοδοτήσουν τον αγώνα με το απαραίτητο πολεμικό υλικό. Ο Κολοκοτρώνης γράφει χαρακτηριστικά: "Μπαρούτι είχαμε, έκαμνε η Δημιτζάνα".
Το μπαρούτι αποτελεί ένα ισχυρό στοιχείο της πολιτισμικής ταυτότητας της περιοχής και διατηρείται ζωντανό στη μνήμη και τις αφηγήσεις των κατοίκων της. Αυτήν ακριβώς την ιστορική ταυτότητα αναδεικνύει το ΥΜΥ, αναπαριστώντας τον τύπο του μπαρουτόμυλου με κοπάνια, που χρησιμοποιήθηκε στη Δημητσάνα κατά την Επανάσταση και έως τις αρχές του 20ού αιώνα, και διασώζοντας ταυτόχρονα τη συγκεκριμένη τεχνολογία της παραγωγής της μπαρούτης, η οποία στην Ευρώπη είχε εξαφανιστεί από τον 18ο αιώνα.

Μετά το ΥΜΥ, ο επισκέπτης μπορεί να συνεχίσει την περιδιάβαση στο φαράγγι του Λούσιου, ακολουθώντας το μονοπάτι που ξεκινάει από το μουσείο, κατεβαίνει στο Παλιοχώρι, φτάνει στην παραδοσιακή γέφυρα της Μονοπόρης και οδηγεί στη Μονή Φιλοσόφου και τη Μονή Προδρόμου, για να καταλήξει στην αρχαία Γόρτυνα.


Share/Bookmark

Τρίτη, 8 Ιουνίου 2010

on Δημοσίευση σχολίου

Ιθάκη

 (Ποίημα του Κ. Καβάφη)

Σα βγεις στον πηγαιμό για την Ιθάκη,
να εύχεσαι νάναι μακρύς ο δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον θυμωμένο Ποσειδώνα μη φοβάσαι,
τέτοια στον δρόμο σου ποτέ σου δεν θα βρεις,
αν μέν’ η σκέψις σου υψηλή, αν εκλεκτή
συγκίνησις το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.
Τους Λαιστρυγόνας και τους Κύκλωπας,
τον άγριο Ποσειδώνα δεν θα συναντήσεις,
αν δεν τους κουβαλείς μες στην ψυχή σου,
αν η ψυχή σου δεν τους στήνει εμπρός σου.

Share/Bookmark

Κυριακή, 6 Ιουνίου 2010

on 1 Σχόλιο

Η Ανδρονίκη (παραδοσιακό τραγούδι)

Για να ακούσετε το τραγούδι κλικάρετε το εικονίδιο Play (βέλος) του κατωτέρω MP3 Player







Share/Bookmark

Πέμπτη, 3 Ιουνίου 2010

on Δημοσίευση σχολίου

IF

(του Ράντυαρντ Κίπλινγκ)

If...


If you can keep your head when all about you

Are losing theirs and blaming it on you;

If you can trust yourself when all men doubt you,

But make allowance for their doubting too;

If you can wait and not be tired by waiting,

Or, being lied about, don’t deal in lies,

Or, being hated, don’t give way to hating,

And yet don’t look too good, nor talk too wise;

Share/Bookmark

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρθρα τυχαίας επιλογής

Αρτοζήνος το μυθικό βουνό

Προσφάτως αναρτηθέντα