Ανοιξιάτικες εικόνες - Slideshow

Πέμπτη, 27 Φεβρουαρίου 2014

on Δημοσίευση σχολίου

Εθνικό Πάρκο Zhangjiajie, Κίνας - Slideshow

Κλικ στην κατωτέρω φωτογραφία για να συνδεθείτε.

Με κλικ στο μικρό εικονίδιο με τα δύο βέλη που εμφανίζεται πάνω δεξιά οι φωτογραφίες μεγεθύνονται και τις βλέπετε σε μοντέλο Πλήρους Οθόνης.



Share/Bookmark

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

on 1 Σχόλιο

Τα μπουλούκια των μαστόρων

Γράφει ο Θωμάς Σίδερης
Η καθημερινή ζωή των μαστόρων ήταν ιδιαίτερα δύσκολη.
Ο ανώνυμος λαϊκός ποιητής γράφει γι’ αυτούς:

«Της μαστοριάς τα βάσανα, της ξενιτιάς τα πάθη
τα είδε ο ήλιος κι έσβησε και το φεγγάρι εχάθη.
Τ’ ακούσανε κ’ οι θάλασσες και φούσκωσαν το κύμα:
Στην ξενιτιά, στη μαστοριά, εισ’ ο μισός στο μνήμα.

Τα φασόλια, οι ρέγκες, οι φακές, τα κρεμμύδια, οι ελιές και το τυρί ήταν τα συνηθισμένα φαγητά τους. Το μαγείρεμα αναλάμβανε τις περισσότερες φορές ένα μαστορόπουλο ή κάποιος από τους τεχνίτες που εκτελούσε χρέη οικονόμου-επιμελητή. Το πλύσιμο των πιάτων, τα ψώνια, την καθαριότητα και γενικά όλες τις δευτερεύουσες εργασίες τις έκαναν τα μαστορόπουλα. Αρκετές φορές όμως οι νοικοκυρές τους πήγαιναν φρεσκομαγειρεμένο φαγητό και μικρές νταμιτζάνες  με κρασί. Ο παλιός χτίστης Βαγγέλης Γιαννακόπουλος, από τα Λαγκάδια Αρκαδίας, πρωτοπήγε στη μαστοριά το 1926 και παρέμεινε στο επάγγελμα σαράντα ολόκληρα χρόνια. Στο φύλλο της 6ης Μαρτίου 1973 της τοπικής εφημερίδας Νέα Γορτυνία ανέφερε με γλαφυρό τρόπο τα βάσανα του επαγγέλματος:
«Ο χειμώνας ήταν δύσκολος. Πότε όξω με τα ζα, βρέχοντας και χιονίζοντας, με τους πάγους να σκάνε τα χέρια από τα κρύα, τις πέτρες και τις παγωμένες λάσπες, το βράδυ στο βουνό να μας θερίζουν οι αέρηδες, οι μπόρες και τα χαλάζια, και την αυγή πριν λαλήσει ο κόκορας να γυρίζουμε με τα ξεροβόρια στη δουλειά. Ήτανε σκληρός και πικρός ο χειμώνας.»

Share/Bookmark

Τετάρτη, 12 Φεβρουαρίου 2014

on Δημοσίευση σχολίου

της μάχης του Διρού - Δημώδες ιστορικό τραγούδι

Στο ρημοκλήσι του Διρού
λειτούργα ο πρωτοσύγκελος,
και τάχραντα μυστήρια
έφερνε ‘ς το κεφάλι του,
ψάλλοντας το χερουβικό.
Μα έξαφνα κι'ανέλπιστα
Τούρκοι τον περιλάβανε,
Κ’ έλαβε μόνον τον καιρό
και σήκωσε τα χέρια του,
κ' είπεκε, "Παντοδύναμε,
δυνάμωσε τους Χριστιανούς,
τύφλωσε τους Αγαρηνούς
τη μέρα τη σημερινή".

Μα οι άνδρες όλοι ελείπασι,
ήταν ‘ς τη Βέργα τ' Αρμυρού,
όπου Τρωάδα ο πόλεμος
επάηνε δυο μερόνυχτα.
Μόνα τα γυναικόπαιδα
και γέροντες ανώφελοι,
(γιατ' ήτο θέρος) βρέθεσαν
με τα δρεπάνια 'ς τα λουριά.
Καθόλου δε δειλιάσασι,
καθόλου δεν τρομάξασι,
μόν' έδωκαν την είδηση
'ς τον Κωσταντίνο με πεζόν.
Κ' εκείνος ως πολέμαρχος
εσύναξ' όλα τα χωριά,
γράφει και στέλνει ς' τ’ Αρμυρό,
κ' έδραμε κατά το Διρό.
Βλέπει γυναίκες να χερούν
και τα δρεπάνια να κρατούν,
τους Αραπάδες να χτυπούν.
"Εύγε σας, μεταεύγε σας,
γυναίκες, άνδρες γίνετε,
σαν ανδρειωμέναις μάχεσθε,
σαν Αμαζόνες κρούετε".
Είπε κ' εβρυχουμάνισε
σαν το λιοντάρι 'ς τα βουνά.
Τους Τούρκους κόφτει αψήφιστα.
Τότε τα παλληκάρια του
πετάχτησαν σαν τους αϊτούς,
κ' επιάστηκαν με τους εχτρούς,
χέρια με χέρια ανάκατα.
Τους εκαταποντίσασι
και τους εβάλασι μπροστά,
σαν να ήσαν γιδοπρόβατα.
Σφάζοντας και σκοτώνοντας
φτάσασι 'ς την ακρογιαλιά,
που μέλισσα ήτον η Τουρκιά.
Τότε 'ς εκείνην τη στιγμή,
αγνάντιαζαν κ' έπρόφτασαν
τα παλληκάρια τ' Αρμυρού,
οπού τη νίκη φέρνασι.
Πρώτος ήτο κ' εμπροστινά
ο γιος του γέρου βασιλιά,
είχε 'ς τα πόδια του φτερά,
που τον ο πρώτος άγωρος.
Ξεγυμνωμένο το σπαθί
εκράτει, και τα μάτια του
σπίκιαις και φλόγες βγάζασι.
"Έχετε θάρρος, είπεκε
με μια φωνή σαν τη βροντή,
μη τα φοβάστε τα σκυλιά,
ας ειν' πολλοί κι’ αμέτρητοι.
Ήταν πολλοί και 'ς τ' Αρμυρό,
κι' εμείς τους ενικήσαμεν,
κι' όλους τους εξωφλήσαμεν".
Πρόφτασε τότε κι' ο αρχηγός,
πρόφτασε κι' ο αρχιστράτηγος,
οπού ναι πενταγνώστικος
'ς τοις μάχαις, 'ς τα πολιτικά,
κ' είπε 'ς τα παλληκάρια του,
κ' είπε 'ς όλο το στράτευμα.
"Όσοι πιστοί εμπρός, παιδιά,
σήμερον γεννηθήκαμε,
και θα σωθούμε σήμερον".
Ήνοιξ' η μάχη τρομερά,
κ' ήτανε ξεσυνέριση
'ς όλα τα Σπαρτιατόγονα
ποίοι να πάσι μπροστινοί.
Οι Τούρκοι αντισταθήκασι,
τι ήσαν 'ς την άκρη του γιαλού.
Μεσ’ 'ς το στερνό δειλιάσασι
κ' επέφτασι 'ς τη θάλασσα,
σαν τα τυφλά τετράποδα,
γιατ' ήτο θέλημα θεού
να σακουστή η παράκληση
τ’ αγίου πρωτοσύγκελου.
      ---------------

Σημείωση:
Η μάχη του Διρού έγινε στις 22 Ιουνίου του 1826.



Share/Bookmark

Δευτέρα, 10 Φεβρουαρίου 2014

on Δημοσίευση σχολίου

Γιάννη μου το μαντήλι σου (Πωγώνι) - Ηπειρώτικo τραγούδι, Video

Ένα από τα πιο γνωστά και όμορφα Πωγωνίσια τραγούδια από την Ήπειρο. Χορεύεται "στα δύο" όπως ονομάζεται στην Ήπειρο ή "στρωτό". Αποτελεί κατ' ουσίαν ένα τραγούδι της ξενιτιάς, όπως και η πλειονότητα των τραγουδιών της Ηπείρου, αφού οι Ηπειρώτες βίωσαν την ξενιτιά περισσότερο ίσως από κάθε άλλον Έλληνα.
Κλικ στην κατωτέρω φωτογραφία για να συνδεθείτε.


Share/Bookmark

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Αρθρα τυχαίας επιλογής

Αρτοζήνος το μυθικό βουνό

Προσφάτως αναρτηθέντα