Στην πανσέληνο του Μαΐου, στην ιερότερη της χρονιάς, έμελλε να γεννηθεί η τρισεύγενη κόρη. Κοντά στο ρέμα, το κελαριστό νερό με την βουή του σκέπαζε τις φωνές της γέννας. Λένε, σαν γεννηθείς κοντά σε νερά, θεά είσαι, η νεράιδα, η ξωτικό. Ή ακόμα και νύμφη από εκείνες τις παλιές που λέγουν τα ιερά γραφτά, εκείνα που έχουν τραγόμορφες φιγούρες να κυνηγάνε στα δάση.
Η μάνα της, νιά γυναίκα, είχε ξεχαστεί στον κηπάκο της οικογένειας και την πήρε η νύχτα.
Από νωρίς το απόγευμα σκάλιζε το χώμα, τακτοποιούσε τα λαχανικά, έπιανε νερό από την λιμνούλα που είχε φτιάξει, έβαζε στην σειρά τις πέτρες που στέριωναν τα φυτά. Παρακείθε το ρέμα βούιζε και κατέβαινε ορμητικό. Στην περασιά του, δεξιά κι αριστερά της όχθης του, μικροί κήποι εμφανίζονταν, περιποιημένοι, καθαροί. Οι χωρικοί, στον άγονο τούτο τόπο, εκμεταλλεύονταν κάθε σπιθαμή γης που μπορεί να δώσει καρπό για τις φαμελιές τους.
Έπεσεν όμως η νύχτα και η νιά γυναίκα, είχε ξεχάσει πως ήταν στον μήνα της, εγκυμονούσα.
Αλλά τότε, την στιγμή που ξεπρόβαλε τ’ ολόγιομο φεγγάρι και φώτιζε την ρεματιά, την έπιασαν οι πόνοι της γέννας.
Έσκουξε με απελπισία. Το χωριό δεν ήταν μακριά αλλά ποιος θα την άκουγε την δύστυχη;
Ποιος θ’ ερχόταν στο πλάγι της για βοήθεια;
ΣΗΜΕΙΩΣΗ (δική μας).
Πηγή: wikipedia
Το Κούμανι (ή ο Κούμανης) είναι ένα χωριό της ορεινής Ηλείας.
Απέχει 50 χιλιόμετρα από τον Πύργο, 70 χλμ. από την Πάτρα και 90 χλμ. από την Τρίπολη.
Σύμφωνα
με την τοπική παράδοση το χωριό δημιουργήθηκε τον 13ο αιώνα όταν ήρθε
στην περιοχή ο Ιωάννης Καντακουζηνός με τον στρατό του που περιελάμβανε
άντρες από την φυλή των Κουμαναίων. Κάποιοι από αυτούς τους στρατιώτες
εγκαταστάθηκαν μόνιμα αρχικά στην Αχαΐα στο σημερινό Κούμανι Αχαΐας και έπειτα στην περιοχή όπου οίκισαν το χωριό δίνοντας του το σημερινό του όνομα
Μια σπουδαία εργασία/συμβολή στη μελέτη του γλωσσικού ιδιώματος των Λαγκαδίων Αρκαδίας.
Κλικ στην κατωτέρω εικόνα για να συνδεθείτε
Εξ όσων γνωρίζουμε και ο αείμνηστος συμπατριώτης μας Λογοτέχνης και Λαογράφος Θοδωρής Κ. Τρουπής είχε κάνει κάποια παρόμοια εργασία, την οποία είχε δημοσιεύσει σε κάποιο από τα βιβλία του.
Καλό θα ήταν να ασχοληθούμε λιγάκι για την αναζήτηση αυτής της εργασίας και να μεθοδεύσουμε και τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσουμε να την κάνουμε ευρύτερα γνωστή με σχετική δημοσίευση στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Servou.gr.
Για να διευκολυνθεί αυτή η προσπάθειά μας και να γίνει κάποια συζήτηση επ' αυτού του θέματος ακολουθούν σχόλια με τη μορφή που σας είναι ήδη γνωστή από το Facebook.
Πολλοί είναι οι συμπατριώτες μας που έχουν λογαριασμό στο Facebook.
Μεταξύ αυτών υπάρχουν και Διαχειριστές της ιστοσελίδας Servou.gr και μέλη του Δ.Σ του Συνδέσμου Σερβαίων.
Τους προσκαλούμε να συμβάλλουν σε αυτή την προσπάθεια συμμετέχοντας σε αυτή τη συζήτηση.
Αρχίζουμε κάνοντας το πρώτο σχόλιο. Στη συνέχεια του πρώτου σχολίου μας και επειδή ο συμπατριώτης και φίλος o Γιάννης δεν έδωσε κανένα σημάδι ότι είχε ενημερωθεί για αυτή μας την πρόταση χρειάστηκε να του κάνουμε ειδική ενημέρωση με σχόλιό μας στην προσωπική του ιστοσελίδα στο Facebook....
Λαγκαδινό Λεξικό - Μια συμβολή στη μελέτη του γλωσσικού ιδιώματος των Λαγκαδίων Αρκαδίας
Οι φωτογραφίες που έχουν θέμα την ανατολή και τη δύση του ηλίου είναι ένα από το πιό αγαπημένα θέματα των επαγγελματιών και των ερασιτεχνών φωτογράφων.
Κατωτέρω δείχνουμε με μορφή Slideshow φωτογραφίες που έχουν ανεβάσει στο Flickr.
Sunsets and sunrises
Οδηγίες περιήγησης Κλικ στο εικονίδιο PLAY για αυτόματη έναρξη και αναπαραγωγή του Slideshow. Οι φωτογραφίες εναλλάσσονται αυτόματα, όταν ο δείκτης του ποντικιού είναι τοποθετημένος έξω από το πλαίσιο που δείχνει το Slideshow. Αν ο δείκτης τοποθετηθεί πάνω στο πλαίσιο, έχουμε παύση. Aν κλικάρουμε το εικονίδιο με τα 4 βέλη που εμφανίζεται κάτω δεξιά βλέπουμε τις ίδιες φωτογραφίες σε μοντέλο πλήρους οθόνης.
xridim
Σε πρόσφατη ανάρτηση της Ιστοσελίδας Servou.gr δημοσιεύτηκε το άρθρο με τίτλο Ο Σύνδεσμος Χθές-Σήμερα-Αύριο.
Αντιγράφουμε την εισαγωγική παράγραφο που αναφέρει και το σκεπτικό με το οποίο έγινε αυτή η δημοσίευση. Επειδή στην ιστοσελίδα servou.gr παραμένουν
μόνο τα 4 τελευταία φύλλα της εφημερίδας, είναι επόμενο να χάνονται από
την ηλεκτρονική αποτύπωση, όλα τα άρθρα των προηγούμενων φύλλων, εφόσον
δεν έχει προηγηθεί ανάρτησή τους. Γι αυτό θεωρούμε σκόπιμο να
αναδημοσιεύουμε τουλάχιστον τα κυριότερα μη αναρτημένα άρθρα της
εφημερίδας, ως ξεχωριστά άρθρα στις αντίστοιχες κατηγορίες, ώστε να
παραμείνουν για πάντα. Αναδημοσίευση άρθρου, από το 202 φύλλο της εφημερίδας Αρτοζήνος.
Για την πληρέστερη ενημέρωση του αρθρογράφου, των Διαχειριστών, των μελών της Επιτροπής Διαχείρισης της Ιστοσελίδας και των μελών του Δ.Σ του Συνδέσμου αλλά και των συμπατριωτών και φίλων της ιστοσελίδας Servou.gr θεωρούμε χρήσιμο να κάνουμε τα κατωτέρω σχόλια και παρατηρήσεις:
Στην ιστοσελίδα δεν παραμένουν μόνο τα 4 τελευταία φύλλα της εφημερίδας και είναι λάθος να λέγεται ότι όλα τα προηγούμενα φύλλα χάνονται από την ηλεκτρονική αποτύπωση εφόσον δεν έχει προηγηθεί η ανάρτησή τους.
Γιατί έχει προηγηθεί η ανάρτησή τους !
'Oλα τα φύλλα της εφημερίδας Αρτοζήνος που εκδόθηκαν από τον μήνα Φερβρουάριο του 2009 μέχρι σήμερα αναρτήθηκαν και στην ιστοσελίδα με ηλεκτρονική μορφή αρχείων PDF και εξ όσων γνωρίζουμε παραμένουν δημοσιευμένα στους Servers της ιστοσελίδας.
Παρατηρήσεις και σχόλια για τις δημοσιεύσεις της ηλεκτρονικής έκδοσης της Εφημερίδας Αρτοζήνος στην Ιστοσελίδα Servou.gr
Φωτογραφίες:
Από το βιβλίο του Βασίλη Ι. Δάρα, «Ιστορικά του Σέρβου Γορτυνίας - Οι γενιές των Σερβαίων»
Video #2 - Σε συνέχεια του προηγούμενου δικού μας Video με τίτλο...
Σέρβου Αρκαδίας - Παλαιοί Σερβαίοι #1, VIDEO
Με το παρόν Video #2 ολοκληρώνεται η παρουσίαση του συνόλου των φωτογραφιών που περιέχονται στο βιβλίο του Βασίλη του Δάρα.
Κλικ στην εικόνα για να συνδεθείτε
Καμμιά δεκαριά γυναίκες του Μικρού-Χωριού, που είν' ψηλά στην αγκαλιά της ράχης, έπαιρναν νερό στην άκρη του Καλαμά, που σκίζει την Ήπειρο από βοριά κατά νοτιά.
Κάθε μια απ' αυτές ήθελαν και παραήθελαν ποιά να γιομίση πρίτερα, γιατί είταν η ώρα περασμένη και μια κατεβασιά μοναχά είταν στον όχτο του ποταμιού, κι' από κει έπρεπε να γιομίσουν τες βουτσέλλες τους, κατεβαίνοντας μια-μια, γιατί το μέρος της κατεβασιάς είταν στενό.
Οι νύφες όμως κι' οι τσιούπρες, αν κι' είταν από πολλή ώρα στην άκρη του ποταμού, άφιναν τες μεγαλύτερες, αν κι' αυτές έρχονταν αργότερα, γιατί η ηλικία χαίρει πολλά δικαιώματα στον τόπον εκείνον τον μισοάγριο.
Η μέρα εκείνη, που ψυχορραγούσε, είταν βροχερή. Γι' αυτό και το νερό του ποταμού είταν θολό. Οι Μικροχωρίτες, αν κι' έχουν γύρα τους άλλα ποταμάκια και ρεματιές με ξάστερα νερά, πάντοτε παίρνουν νερό από τον Καλαμά.
Τα υστερνά σύννεφα, που έκαναν το ηλιοβασίλεμα σα φλωρένιο κάμπο, λίγο κατ' ολίγο έγειναν μαύρα, φοβερά, κι' έλαβαν χίλιων λογιών μορφές, κι' η Νύχτα, που άρχισε ν' απλώνη τα φτερά της, έδινε ένα γλυκό φίλημα στο πρόσωπο της Ημέρας, που έφευγε, γέροντας πίσω από το φωτεινό όχτο, που φκιάνουν οι κορφές των βουνών, κι' επήγαινε περίλυπη να θαφτή στην απέραντη νεκρόπολη των περασμένων.
Ο ποταμός κατρακυλώνταν με θυμό, κι' η φωνή, που έβγαινε από τα νερά του, έκανε ένα είδος άγριας, περίφανης και μονότονης μουσικής, που χύνει απέραντο πέλαγο μελαγχολίας στην ψυχή.
Μια φωνή, ίσως της νιώτερης, από τες γυναίκες πώπαιρναν νερό εκεί, σηκώθηκε μ' ανυπομονησιά:
— Ντέτεστε! καμμιά βολά, καημένες!, μας πήραν τα μεσάνυχτα στην ποταμιά!
Απόσπασμα από το βιβλίο του Χρήστου Γ. Κωνσταντινόπουλου «Η Μαθητεία στις Κομπανίες των Χτιστών της Πελοποννήσου» Αθήνα 1987
Της μαστοριάς τα βάσανα, της ξενιτειάς τα πάθη τα είδε ο ήλιος κι έσβησε και το φεγγάρι εχάθη.
Τ ακούσανε κ οι θάλασσες και φούσκωσαν το κύμα: στην ξενιτειά, στη μαστοριά, είσ’ ό μισός στο μήμα.
Και οι ίδιοι οι μαστόροι στις διηγήσεις τους, και όσοι ασχολήθηκαν με τις πλανόδιες κομπανίες των χτιστών, υπογραμμίζουν με τα μελανότερα χρώματα τη ζωή των μαστόρων στα ξένα.
Θα χρειαζόταν ολόκληρος τόμος για να καταγραφούν τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι χτίστες, και κυρίως οι μαθητευόμενοι, στους ξένους τόπους.
Εδώ όμως δεν είναι δυνατόν παρά να επισημανθούν μερικές μόνο όψεις της «αγαρηνής τέχνης», όπως η κουραστική δουλειά, η μεγάλη διάρκεια του ωραρίου εργασίας, η σεξουαλική στέρηση, οι συνθήκες διατροφής και διαμονής.
Το ημερήσιο ωράριο εργασίας των χτιστών, σε παλαιότερες εποχές που δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση στη ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων ή αυτή ήταν υποτυπώδης, οριζόταν «ήλιο με ήλιο» ή «άστρι μ’ άστρι» δηλαδή, από την ανατολή ώς τη δύση του ηλίου[1], με μικρή μόνο διακοπή για το κολατσιό και το μεσημεριανό φαγητό[2].
Αφιέρωμα στους συμπατριώτες και φίλους που κατάγονται από τον οικισμό αυτόν
με τις ευχές μας για τη γιορτή του Αγίου Κωνσταντίνου
και εις μνήμη του Ηλία Χειμώνα, που είχε βγάλει αυτές τις φωτογραφίες.
Κλικ στην κατωτέρω εικόνα για να συνδεθείτε.
Αράπηδες Γορτυνίας, Αρκαδίας
Αράπηδες Γορτυνίας, Αρκαδίας
Αφιέρωμα στους συμπατριώτες και φίλους που κατάγονται από τον οικισμό αυτόν
με τις ευχές μας για τη γιορτή του Αγίου Κωνσταντίνου
και εις μνήμη του Ηλία Χειμώνα, που είχε βγάλει αυτές τις φωτογραφίες.
Ανδρος Χώρα, Εκκλησία Αγίου Γεωργίου
Πανοραμική φωτογραφία 360°. (Photosphere). Οδηγίες περιήγησης μετά από τη σύνδεσή σας.
Για μετακίνηση πάνω-κάτω, δεξιά-αριστερά Αγκυρώστε και σύρατε (Drag and Drop).
Με κλικ στο εικονίδιο με τα τέσσερα βέλη που βρίσκεται στο πάνω μέρος και δεξιά μεταβαίνουμε σε μοντέλο Πλήρους Οθόνης (Full Screen Mode).
Κλικ στην κατωτέρω εικόνα για να συνδεθείτε.
Εκκλησία Αγίου Γεωργίου, 'Ανδρος - Πανοραμική φωτογραφία 360° (Photoshpere)