Το Πανηγύρι στους Αράπηδες στον 'Aγιο Κωνσταντίνο
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ποιήματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ποιήματα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Πέμπτη 11 Μαΐου 2023
Σάββατο 7 Μαΐου 2022
Φωνή απ΄ τη θάλασσα, Ποίημα Κ. Καβάφη - Video
Κλίκ στην κατωτέρω εικόνα για να συνδεθείτε.
Τετάρτη 24 Ιουνίου 2020
Νεραϊδο-κουβέντες - Ποίημα
του Νικήτα Σχίζα
Πηγή: Εφημερίδα ΑΡΤΟΖΗΝΟΣ, φύλλο 19 (1978)
Σάββατο 20 Ιουνίου 2020
Δευτέρα 16 Μαρτίου 2020
Ο Ικέτης - Ποίημα
του Νικήτα Σχίζα
Πηγή: Εφημερίδα ΑΡΤΟΖΗΝΟΣ Φύλλο 12, Απρίλιος 1978
Κυριακή 19 Μαΐου 2019
Τετάρτη 16 Ιανουαρίου 2019
Παρασκευή 3 Αυγούστου 2018
Το δένδρο - Ποίημα
Στην άκρη του κήπου μου υψώνεται, ένα δέντρο,
όπου χειμώνα-καλοκαίρι, φωλιάζουν τα πουλιά.
Είναι ψηλό και λυγερό, κυπαρίσσι αιωνόβιο,
από προπάππου φυτεμένο, εκείνα τα χρόνια τα παλιά.
Παιδί, θυμάμαι, μάθαινα από τους μεγάλους ιστορίες,
για όλους εκείνους που το πότισαν,
για λύπες, αγάπες και χαρές από τρεις γενιές,
που ήρθαν και πέρασαν, τα μυστικά τους πίσω άφησαν.
Πολλές φορές, τις βραδιασμένες ώρες,
κοιτώντας το δέντρο, τη βουερή σιωπή του συλλογιέμαι,
και το σκοτάδι που σιγά-σιγά το περιτυλίγει,
φτιάχνει ένα μυστήριο τοπίο, διάφανο, γκρι-μενεξεδή.
Κάποτε, σαν πέφτει η ομίχλη, το δέντρο μια νεράιδα σχηματίζει,
ψηλόλιγνη, με αύρα από κόσμο αιθέριο, αλαργινό,
κι άλλοτε, έναν λυγερόκορμο νέο, που τον ορίζοντα ατενίζει,
κι είναι το βλέμμα του γήινο, βουβό και σκεπτικό.
Άλλες φορές, στον ορίζοντα μακριά, ανοίγεται ένα πέλαγο,
σμάρια πουλιά, κατάρτια που αρμενίζουν με πάλλευκα πανιά,
κι άλλες πάλι, καράβια τρικυμιασμένα που πλέουν στο αβέβαιο,
αναζητούν γαλήνη στην ολόδροση του δέντρου αγκαλιά.
Αγνώ
22-7-2018
22-7-2018
Παρασκευή 9 Μαρτίου 2018
Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή - Ποίημα
του Κ. Π. Καβάφη
(Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983)
(Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983)
(Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983)
Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.
φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
και την ευφραίνει.
Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων ;
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων,
που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό,
και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των,
και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των,
ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό,
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων,
που σάβανό των έχουν τον ψυχρόν αφρό,
και κλαίν για ταις γυναίκες των, για τα παιδιά των,
και τους γονείς των, για την έρημη φωλιά των,
ενώ τους παραδέρνει πέλαγο πικρό,
σε βράχους και σε πέτραις κοφτεραίς τους σπρώχνει,
τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει,
κ' εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί
με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα,
και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα,
από την αγωνία των την υστερνή.
τους μπλέκει μες στα φύκια, τους τραβά, τους διώχνει,
κ' εκείνοι τρέχουνε σαν νάσαν ζωντανοί
με ολάνοιχτα τα μάτια τρομαγμένα,
και με τα χέρια των άγρια, τεντωμένα,
από την αγωνία των την υστερνή.
Τραγούδι είναι, ή παράπονο πνιγμένων ;
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων
που κοιμητήριο ποθούν χριστιανικό.
Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν,
και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν,
και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ' ευσπλαγχνικό.
το τραγικό παράπονο των πεθαμένων
που κοιμητήριο ποθούν χριστιανικό.
Τάφο, που συγγενείς με δάκρυα ραντίζουν,
και με λουλούδια χέρια προσφιλή στολίζουν,
και που ο ήλιος χύνει φως ζεστό κ' ευσπλαγχνικό.
Τάφο, που ο πανάχραντος Σταυρός φυλάει,
που κάποτε κανένας ιερεύς θα πάη
θυμίαμα να κάψη και να 'πη ευχή.
Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται
ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται.
Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται
πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.
που κάποτε κανένας ιερεύς θα πάη
θυμίαμα να κάψη και να 'πη ευχή.
Χήρα τον φέρνει που τον άνδρα της θυμάται
ή υιός, ή κάποτε και φίλος που λυπάται.
Τον πεθαμένο μνημονεύουν· και κοιμάται
πιο ήσυχα, συγχωρεμένη η ψυχή.
Κυριακή 23 Αυγούστου 2015
Η τελευταία επιθυμία - Ποίημα
Αναδημοσίευση
Πηγή: Εφημερίδα Συνδέσμου Σερβαίων Αρκαδίας "Αρτοζήνος", φύλλο 198
Ποίημα: Θανάση Σχίζα, (από Αυστραλία)
Σε τούτη εδώ τη
μακρυνή τη χώρα
που ο ήλιος βγαίνει άλλη ώρα
νοσταλγικά τα μάτια κλείνω
και απεριόριστα τη φαντασία αφήνω,
να απλωθεί σε ωκεανούς και άγνωστα μέρη
και στην πατρίδα να με φέρει,
να δω τον Παρθενώνα που ’ναι καμάρι
και να μυρίσω βάγια και θυμάρι.
που ο ήλιος βγαίνει άλλη ώρα
νοσταλγικά τα μάτια κλείνω
και απεριόριστα τη φαντασία αφήνω,
να απλωθεί σε ωκεανούς και άγνωστα μέρη
και στην πατρίδα να με φέρει,
να δω τον Παρθενώνα που ’ναι καμάρι
και να μυρίσω βάγια και θυμάρι.
Μεγάλη χάρη τότε
θα ζητήσω
χρόνια πολλά πίσω να αφήσω
στα παιδικά μου χρόνια να γυρίσω.
Στον τόπο που γεννήθηκα να τρέξω,
και στου σχολείου μου την αυλή να παίξω
να πάρω πλάκα και βιβλίο
πάλι να κάτσω στο θρανίο.
χρόνια πολλά πίσω να αφήσω
στα παιδικά μου χρόνια να γυρίσω.
Στον τόπο που γεννήθηκα να τρέξω,
και στου σχολείου μου την αυλή να παίξω
να πάρω πλάκα και βιβλίο
πάλι να κάτσω στο θρανίο.
Να πάω στη βρύση
την τρανή
που ’ναι σαν κεφαλάρι
όπου οι γριούλες πάνε το πρωί
και οι νιές με το φεγγάρι,
να πιω νερό να δροσιστώ
στον πλάτανο ν’ αράξω. .
και στον κορμό του τον χοντρό
τ’ όνομα να χαράξω.
που ’ναι σαν κεφαλάρι
όπου οι γριούλες πάνε το πρωί
και οι νιές με το φεγγάρι,
να πιω νερό να δροσιστώ
στον πλάτανο ν’ αράξω. .
και στον κορμό του τον χοντρό
τ’ όνομα να χαράξω.
Να πάω στην πάνω
εκκλησιά
με τη *βραχνή Καμπάνα
όπως την πρώτη τη φορά,
που πήγα με τη μάνα.
Με ευλάβεια θάμαι στο στασίδι
μα το μυαλό μου στο παιχνίδι.
Κι όταν τελειώσει η λειτουργία
κι ο ψάλτης σβήσει τα κεριά
πρώτος θα είμαι στην ουρά
για κόλλυβα και προσφορά.
με τη *βραχνή Καμπάνα
όπως την πρώτη τη φορά,
που πήγα με τη μάνα.
Με ευλάβεια θάμαι στο στασίδι
μα το μυαλό μου στο παιχνίδι.
Κι όταν τελειώσει η λειτουργία
κι ο ψάλτης σβήσει τα κεριά
πρώτος θα είμαι στην ουρά
για κόλλυβα και προσφορά.
Να πάω εδώ, να
πάω εκεί,
λουλούδια να μαζέψω
Κι η ευκαιρία σαν δοθεί
σύκα να πάω να κλέψω.
Και όταν θα έρθει πια το βράδυ
και θα απλωθεί παντού σκοτάδι
έξω απ’ την πόρτα θα καθήσω
τα αστέρια θέλω να μετρήσω.
λουλούδια να μαζέψω
Κι η ευκαιρία σαν δοθεί
σύκα να πάω να κλέψω.
Και όταν θα έρθει πια το βράδυ
και θα απλωθεί παντού σκοτάδι
έξω απ’ την πόρτα θα καθήσω
τα αστέρια θέλω να μετρήσω.
Και κεί ο ύπνος
θα με πάρει
σαν θάχει βγεί πια το φεγγάρι.
Επιθυμία μου στερνή …..
προτού να έρθει πια η αυγή
κι ο ήλιος στην ώρα του θα βγει
και ο κόκορας λαλήσει
η κουρασμένη μου ψυχή
τούτη τη ζωή να αφήσει.
σαν θάχει βγεί πια το φεγγάρι.
Επιθυμία μου στερνή …..
προτού να έρθει πια η αυγή
κι ο ήλιος στην ώρα του θα βγει
και ο κόκορας λαλήσει
η κουρασμένη μου ψυχή
τούτη τη ζωή να αφήσει.
* ήταν ραγισμένη
Σημείωση:
Το ιστολόγιό μας αφιερώνει στον αγαπητό Θανάση την κατωτέρω σύνθεση κολάζ, που δείχνει μερικές από τις εικόνες που εκείνος περιγράφει με στίχους.
Σημείωση:
Το ιστολόγιό μας αφιερώνει στον αγαπητό Θανάση την κατωτέρω σύνθεση κολάζ, που δείχνει μερικές από τις εικόνες που εκείνος περιγράφει με στίχους.
Κυριακή 29 Μαρτίου 2015
Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2015
Οδυσσέας Ελύτης - Το τρελοβάπορο
Βαπόρι στολισμένο βγαίνει στα βουνά
κι αρχίζει τις μανούβρες "βίρα μάινα"
την άγκυρα φουντάρει στις κουκουναριές
φορτώνει φρέσκο αέρα κι απ’ τις δυο μεριές
Είναι από μαύρη πέτρα κι είναι απ’ όνειρο
κι έχει λοστρόμο αθώο ναύτη πονηρό
από τα βάθη φτάνει στους παλιούς καιρούς
βάσανα ξεφορτώνει κι αναστεναγμούς
Έλα Χριστέ και Κύριε λέω κι απορώ
τέτοιο τρελό βαπόρι τρελοβάπορο
χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα
Επιλογή καπεταναίων...
Δευτέρα 24 Νοεμβρίου 2014
Παρασκευή 24 Οκτωβρίου 2014
'Ενταξη - ποίημα
ΥΓ: Αντίγραφο του ανωτέρω ποιήματος έχει υποβληθεί ως άρθρο προς δημοσίευση και στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Σερβαίων Αρκαδίας, Servou.gr
Είναι σε μορφή Φωτογραφίας, η οποία είναι ελεύθερης χρήσης και διανομής, συνεπώς και οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να κάνει χρήση, αρκεί να χρησιμοποιηθεί ως έχει.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Πέμπτη 23 Οκτωβρίου 2014
Αίτηση στην Επιστήμη - ποίημα
ΥΓ: Αντίγραφο του ανωτέρω ποιήματος έχει υποβληθεί ως άρθρο προς δημοσίευση και στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Σερβαίων Αρκαδίας, Servou.gr
Είναι σε μορφή Φωτογραφίας, η οποία είναι ελεύθερης χρήσης και διανομής, συνεπώς και οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να κάνει χρήση, αρκεί να χρησιμοποιηθεί ως έχει.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Δευτέρα 20 Οκτωβρίου 2014
Νικολέττα - ποίημα
ΥΓ: Αντίγραφο του ανωτέρω ποιήματος έχει υποβληθεί ως άρθρο προς δημοσίευση και στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Σερβαίων Αρκαδίας, Servou.gr
Είναι σε μορφή Φωτογραφίας, η οποία είναι ελεύθερης χρήσης και διανομής, συνεπώς και οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να κάνει χρήση, αρκεί να χρησιμοποιηθεί ως έχει.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Πέμπτη 16 Οκτωβρίου 2014
Σκοπός - ποίημα
ΥΓ: Αντίγραφο του ανωτέρω ποιήματος έχει υποβληθεί ως άρθρο προς δημοσίευση και στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Σερβαίων Αρκαδίας, Servou.gr
Είναι σε μορφή Φωτογραφίας, η οποία είναι ελεύθερης χρήσης και διανομής, συνεπώς και οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να κάνει χρήση, αρκεί να χρησιμοποιηθεί ως έχει.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014
ΕΠΙ...ΣΤΡΟΦΕΣ
Σε συνέχεια προηγούμενου άρθρου που δημοσιεύσαμε ως αφιέρωμα στη μνήμη της Μαρίας Παναγοπούλου, με τίτλο "Να ήταν Σάββατο απομεσήμερο και εγώ χρονών δεκάξη" δημοσιεύουμε ένα ακόμη ποίημα της Μαρίας, που αναφέρεται σχεδόν στο ίδιο θέμα.
Τη μαθητική ζωή των Σερβαίων στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων και την επιστροφή στο χωριό τους το Σαββατοκύριακο.
ΥΓ: Αντίγραφο του ανωτέρω ποιήματος έχει υποβληθεί ως άρθρο προς δημοσίευση και στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Σερβαίων Αρκαδίας, Servou.gr
Είναι σε μορφή Φωτογραφίας, η οποία είναι ελεύθερης χρήσης και διανομής, συνεπώς και οποιοσδήποτε άλλος μπορεί να κάνει χρήση, αρκεί να χρησιμοποιηθεί ως έχει.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
Δεν απαιτείται να γίνει καμία αναφορά στην πηγή.
