Μουσικά απανθίσματα - Αφιέρωση (3)
Βροχή - (Μάνος Χατζηδάκις)
Τυχαίες αλλά και μερικές φορές επιλεγμένες επιλογές μουσικών απανθισμάτων
αφιερωμένες στους επισκέπτες του ιστολογίου μας.
Πέμπτη 29 Νοεμβρίου 2012
Μουσικά απανθίσματα - Αφιέρωση (3)
Βροχή - (Μάνος Χατζηδάκις)
Τυχαίες αλλά και μερικές φορές επιλεγμένες επιλογές μουσικών απανθισμάτων
αφιερωμένες στους επισκέπτες του ιστολογίου μας.
Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012
Μουσικά απανθίσματα - Αφιέρωση (2)
Μουσικά απανθίσματα - Αφιέρωση (2)
Four Seasons - Οι 4 εποχές (Vivaldi)
Τυχαίες αλλά και μερικές φορές επιλεγμένες επιλογές μουσικών απανθισμάτων
αφιερωμένες στους επισκέπτες του ιστολογίου μας.
Four Seasons - Οι 4 εποχές (Vivaldi)
Τυχαίες αλλά και μερικές φορές επιλεγμένες επιλογές μουσικών απανθισμάτων
αφιερωμένες στους επισκέπτες του ιστολογίου μας.
Κυριακή 18 Νοεμβρίου 2012
Μουσικά απανθίσματα - Αφιέρωση (1)
Μουσικά απανθίσματα - Αφιέρωση (1)
Το Βαλς των Χαμένων Ονείρων -(Χατζηδάκις)
Τυχαία αλλά και μερικές φορές επιλεγμένa μουσικά απανθίσματα
αφιερωμένα στους επισκέπτες του ιστολογίου μας
Το Βαλς των Χαμένων Ονείρων -(Χατζηδάκις)
Τυχαία αλλά και μερικές φορές επιλεγμένa μουσικά απανθίσματα
αφιερωμένα στους επισκέπτες του ιστολογίου μας
Κυριακή 11 Νοεμβρίου 2012
Κυριακή 4 Νοεμβρίου 2012
Φαράγγι Γκούρας Αρκαδίας - Φωτογραφικό υλικό
Στις 27-10-2012 πραγματοποιήθηκε από τον Πεζοπορικό Όμιλο Αθηνών πεζοπορική εκδρομή στο Φαράγγι της Γκούρας Αρκαδίας (Δήμος Γορτυνίας), το οποίου ένα αρκετά μεγάλο μέρος είναι μέσα στην ευρύτερη περιοχή του χωριού μας.
Μέλη του Ομίλου έβγαλαν αρκετές φωτογραφίες, που δείχνουν τις φυσικές ομορφιές του Φαραγγιού, τις οποίες και δημοσίευσαν στο Facebook σε Δημόσιο Album για να είναι προσιτές όχι μόνο στα μέλη και τους φίλους τους στο Facebook, αλλά και σε εκείνους που δεν είναι μέλη του Facebook.
Αναδημοσιεύουμε ένα μικρό δείγμα από τις φωτογραφίες αυτές.
Ευχαριστούμε τα μέλη του Πεζοπορικού Ομίλου Αθηνών για αυτή τη δημόσια ανάρτηση των φωτογραφιών.
Φωτογραφίες από το φαράγγι της Γκούρας
Κλικ στην ανωτέρω φωτογραφία για να συνδεθείτε.
(Album 7 φωτογραφιών)
Για περισσότερες φωτογραφίες κλικ ΕΔΩ.
Δευτέρα 29 Οκτωβρίου 2012
Ο Χαρταετός - Ποίηση Οδυσσέα Ελύτη, διαβάζει η 'Ελλη Λαμπέτη - Video
Ποίηση: Οδυσσέα Ελύτη - από τη Συλλογή «Μαρία Νεφέλη»
Κι όμως ήμουν πλασμένη για χαρταετός.
Τα ύψη μου άρεσαν ακόμη και όταν
εμένα στο προσκέφαλο μου μπρούμυτα
τιμωρημένη
ώρες και ώρες.
Ένιωθα το δωμάτιο μου ανέβαινε
δεν ονειρευόμουν — ανέβαινε
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν εκείνο που έβλεπα πως να το πω
κάτι σαν την “ανάμνηση τον μέλλοντος”
όλο δέντρα πον έφευγαν βουνά πού άλλαζαν όψη
χωράφια γεωμετρικά με δασάκια σγουρά
σαν εφηβαία — φοβόμουνα και μου άρεσε
ν’ αγγίζω μόλις τα καμπαναριά
να τους χαϊδεύω τις καμπάνες σαν όρχεις και να χάνομαι. .
Άνθρωποι μ’ ελαφρές ομπρέλες περνούσανε λοξά
και μου χαμογελούσανε·
κάποτε μου χτυπούσανε στο τζάμι: “δεσποινίς”
φοβόμουνα και μου άρεσε.
Ήταν οι “πάνω άνθρωποι” έτσι τους έλεγα
δεν ήταν σαν τους “κάτω”·
είχανε γενειάδες και πολλοί κρατούσανε στο χέρι μια γαρδένια”
μερικοί μισάνοιγαν την μπαλκονόπορτα
και μου ‘βαζαν αλλόκοτους δίσκους στο πικ-άπ.
Ήταν θυμάμαι ” Ή Άννέτα με τα σάνταλα”
” Ό Γκέυζερ της Σπιτσβέργης”
το “Φρούτο δεν εδαγκώσαμε Μάης δεν θα μας έρθει”
(ναι θυμάμαι και αλλά)
το ξαναλέω — δεν ονειρευόμουν
αίφνης εκείνο το “Μισάνοιξε το ρούχο σου κι έχω πουλί
για σένα”.
Μου το ‘χε φέρει ο Ίππότης-ποδηλάτης
μια μέρα πού καθόμουνα κι έκανα πώς εδιάβαζα
το ποδήλατο του με άκρα προσοχή
το ‘χε ακουμπήσει πλάι στο κρεβάτι μου·
υστέρα τράβηξε τον σπάγκο κι εγώ κολπώνομουν μες στον
αέρα
φέγγανε τα χρωματιστά μου εσώρουχα
κοίταζα πόσο διάφανοι γίνονται κείνοι πού αγαπούνε
τροπικά φρούτα και μαντίλια μακρινής ηπείρου·
φοβόμουνα και μου άρεσε
το δωμάτιο μου ανέβαινε
ή εγώ — δεν το κατάλαβα ποτέ μου.
Είμαι από πορσελάνη καί μαγνόλια
το χέρι μου κατάγεται από τους πανάρχαιους Ίνκας
ξεγλιστράω ανάμεσα στις πόρτες όπως
ένας απειροελάχιστος σεισμός
που τον νιώθουν μονάχα οι σκύλοι καί τα νήπια·
δεοντολογικά θα πρέπει να είμαι τέρας
και όμως η εναντίωση
αείποτε μ’ έθρεψε και αυτό εναπόκειται
σ’ εκείνους με το μυτερό καπέλο
που συνομιλούν κρυφά με τη μητέρα μου
τις νύχτες να το κρίνουν. Κάποτε
η φωνή της σάλπιγγας από τους μακρινούς στρατώνες
με ξετύλιγε σαν σερπαντίνα και όλοι γύρω μου
χειροκροτούσαν — απίστευτων χρόνων θραύσματα
μετέωρα όλα.
Στο λουτρό από δίπλα οι βρύσες ανοιχτές
μπρούμυτα στο προσκέφαλο μου
θωρούσα τις πηγές με το άσπιλο λευκό πού με πιτσίλιζαν·
τι ωραία Θεέ μου τι ωραία
χάμου στο χώμα ποδοπατημένη
να κρατάω ακόμη μες στα μάτια μου
ένα τέτοιο μακρινό του παρελθόντος πένθος.
Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2012
on
1 Σχόλιο
Μικρός 'Ηρωας - Γιώργος Θαλάσσης - (video)
Τραγούδι: Ο μικρός ήρωας
Στίχοι/Μουσική: Λουκιανός Κηλαηδόνης
Τραγουδούν οι Λ. Κηλαηδόνης- Δ. Δημοσθένους - Η. Σάϊα
Ο Μικρός Ήρως ήταν εβδομαδιαίο ανάγνωσμα που συνέγραψε ο Στέλιος Ανεμοδουράς και διάνθισε με σκίτσα του ο Βύρων Απτόσογλου για μία ολόκληρη 16ετία, από το 1953 έως το 1968 όταν και διακόπηκε για λόγους που είχαν άμεση σχέση με την επιβολή λογοκρισίας που εφάρμοσε το τότε δικτατορικό καθεστώς.
Πρόκειται για τις περιπέτειες τριών ηρωϊκών Ελληνόπουλων (του Γιώργου Θαλάσση, της Κατερίνας και του "Σπίθα") κατά τη διάρκεια της κατοχής και του αγώνα τους απέναντι σε Γερμανούς, Ιταλούς και Βούλγαρους φασίστες.
Ο Στέλιος Ανεμοδουράς (1917 - 2000) ήταν δημοσιογράφος, εκδότης και συγγραφέας του ιστορικού αναγνώσματος Ο Μικρός Ήρως. Με το έντονο αφηγηματικό του ύφος σφράγισε μια μεγάλη περίοδο της Ελληνικής ιστορίας, τα δύσκολα δηλαδή χρόνια που ακολούθησαν τις περιπέτειες του πολέμου, της κατοχής και της εμφύλιας σύρραξης.
Πηγή: Wikipedia
Τρίτη 9 Οκτωβρίου 2012
Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012
Οι τρείς λίρες - (παραμύθι από την προφορική παράδοση της Λέρου)
Αναδημοσίευση
Πηγή: http://dim-ag-marin-lerou.dod.sch.gr/selides/el/param11.htm
Ήταν, λέει η γιαγιά μου, ένα ανδρόγυνο στην Ανατολή. Μόλις είχαν παντρευτεί και ήθελαν να δουλέψει ο άντρας, για να μπορεί να ζήσει τη γυναίκα του. Έψαχνε για δουλειά και δουλειά στο χωριό δεν υπήρχε. Εντωμεταξύ, η γυναίκα έμεινε έγκυος, έπρεπε να φάει, πώς θα γεννιόταν το παιδί της!
Πήρε λοιπόν των ομματιών του, να πάει να βρει δουλειά μέσα στην ανατολή. Περπάταγε μέρες τρεις, δε βρήκε κανένα μέρος να σταθεί. Την τέταρτη μέρα βρήκε ένα χωριό, δούλεψε λίγο, πήρε λίγο ψωμί και συνέχισε να περπατά, γιατί τότε δεν υπήρχαν ούτε σιδηρόδρομοι ούτε αυτοκίνητα.
Στις δέκα μέρες, βρέθηκε σ’ ένα πιο μεγάλο κτήμα, όπου πάει και παρακαλετά λέει:
«Είμαι πεινασμένος, διψασμένος. Σε παρακαλώ, δώσε μου λίγο ψωμί, λίγο νερό και ’γώ θα σου δουλέψω».
Τον κοίταξε ο άνθρωπος, που είχε το κτήμα, του λέει: «Εγώ θα σε κρατήσω».
Πηγή: http://dim-ag-marin-lerou.dod.sch.gr/selides/el/param11.htm
Ήταν, λέει η γιαγιά μου, ένα ανδρόγυνο στην Ανατολή. Μόλις είχαν παντρευτεί και ήθελαν να δουλέψει ο άντρας, για να μπορεί να ζήσει τη γυναίκα του. Έψαχνε για δουλειά και δουλειά στο χωριό δεν υπήρχε. Εντωμεταξύ, η γυναίκα έμεινε έγκυος, έπρεπε να φάει, πώς θα γεννιόταν το παιδί της!Πήρε λοιπόν των ομματιών του, να πάει να βρει δουλειά μέσα στην ανατολή. Περπάταγε μέρες τρεις, δε βρήκε κανένα μέρος να σταθεί. Την τέταρτη μέρα βρήκε ένα χωριό, δούλεψε λίγο, πήρε λίγο ψωμί και συνέχισε να περπατά, γιατί τότε δεν υπήρχαν ούτε σιδηρόδρομοι ούτε αυτοκίνητα.
Στις δέκα μέρες, βρέθηκε σ’ ένα πιο μεγάλο κτήμα, όπου πάει και παρακαλετά λέει:
«Είμαι πεινασμένος, διψασμένος. Σε παρακαλώ, δώσε μου λίγο ψωμί, λίγο νερό και ’γώ θα σου δουλέψω».
Τον κοίταξε ο άνθρωπος, που είχε το κτήμα, του λέει: «Εγώ θα σε κρατήσω».
Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου 2012
Η Αννιώ
Διήγημα: του Κ. Χατζόπουλου
Μα ας είχε τα μάτια κλειστά ο έμπορoς, φαίνεται δεν κοιμόταν κι άκουσε την ιστορία του γιατρού, γιατί το άλλο βράδυ μας είπε και κείνος τη δική του.
Συνηθίζουνε στα χωριά μας —έτσι κάπως άρχισε— και μας ξενιτεύουνε μικρούς. Στη Βλαχιά και στη Ρουσία και τώρα ύστερα και στην Αμερική· ο τόπος μας είναι στενός· βουνά, τσουκάρια, γκρεμοί και σάρες. Δε βγάζει τίποτες η γης, δε μας φτάνει να ζήσουμε. Και γω, σαν έμαθα δύο τρία γράμματα, έπρεπε να φύγω. Και σα δεν είχε η μάνα μου κανένανε δικό στη Ρουσία ή στη Βλαχιά, μ’ έστειλε κάτω στην πόλη. Ήταν εκεί ένας μπάρμπας μου που έκανε κουτσοδουλειές στο πόδι και κείνος μ’ έβαλε σ’ ένα μπακάλικο να τρώω στην αρχή μόνο ψωμί.
