Λαγκάδια Αρκαδίας - Video Παρουσίαση του χωριού από τον Τάσο Γιαννικόπουλο

Λέγεται ότι μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις.
Στο Video αυτό έχουν ενσωματωθεί πολλές και ποιοτικές φωτογραφίες, τις οποίες έχει τραβήξει ο Τάσος Γιαννικόπουλος από τα Λαγκάδια.
Συνεπώς η αξία του ανέρχεται σε εκατοντάδες χιλάδες λέξεων.
Ευχαριστούμε τον Τάσο για την εξαιρετική αυτή παρουσίαση του χωριού του, το οποίο εντυπωσιάζει τον οποιονδήποτε επισκέπτη αλλά ειδικά για εμάς τους Σερβαίους και άλλους Κοντοχωριανούς, η παρουσίαση αυτή σημαίνει πολύ περισσότερα, γιατί εκτός όλων των άλλων μας θυμίζει όλα εκείνα που ζήσαμε στις γειτονιές του χωριού σαν μαθητές στο Γυμνάσιο Λαγκαδίων.
Με την ευκαιρία αυτή θέλουμε να τον ευχαριστήσουμε και για την ποιοτική φωτογραφία, που τράβηξε στο χωριό Σέρβου, που δείχνει την εκκλησία της "Κοίμησης της Θεοτόκου", την οποία και έχει αναρτήσει στο Panoramio.

---

Λαγκάδια Αρκαδίας - Video Παρουσίαση του χωριού από τον Τάσο Γιαννικόπουλο

To OXI του 1940

----------------

To OXI του 1940

Imagine - John Lennon

Στοίχοι

	Imagine there's no Heaven. It's easy if you try. No hell below us. Above us only sky. Imagine all the people. Living for today.	Φαντάσου να μην υπάρχει παράδεισος είναι εύκολο εάν εσύ προσπαθήσεις. Καμία κόλαση κάτω από εμάς πάνω από εμάς μόνο ουρανός. Φαντάσου όλους τους ανθρώπους να ζουν για το σήμερα.
	Imagine there's no countries. It isn't hard to do. Nothing to kill or die for. And no religion too. Imagine all the people. Living life in peace.	Φαντάσου να μην υπάρχουν χώρες δεν είναι δύσκολο να το κάνεις. Τίποτα για να σκοτώσεις ή για να πεθάνεις και καμία θρησκεία επίσης. Φαντάσου όλους τους ανθρώπους να ζουν με ειρήνη.
	You may say that I'm a dreamer. But I'm not the only one. I hope someday you'll join us... And the world will be as one.	Ίσως πεις πως είμαι ονειροπόλος αλλά δεν είμαι μόνο ένας. Ελπίζω κάποια μέρα εσύ θα μας ενώσεις και ο κόσμος θα ζει σαν ένας.
	Imagine no possessions. I wonder if you can. No need for greed or hunger A brotherhood of man. Imagine all the people. Sharing all the world.	Φαντάσου όχι υπάρχοντα απορώ αν εσύ μπορείς. Καμία ανάγκη για απληστία ή πείνα. Μία αδελφοσύνη. Φαντάσου όλους τους ανθρώπους να μοιράζονται όλο το κόσμο.
	You may say that I'm a dreamer. But I'm not the only one. I hope someday you'll join us. And the world will live as one.	Ίσως πεις πως είμαι ονειροπόλος αλλά δεν είμαι μόνο ένας. Ελπίζω κάποια μέρα εσύ θα μας ενώσεις και ο κόσμος θα ζει σαν ένας.

---

Imagine - John Lennon

Η γριά η βαβά μ’

Ποίημα: του Ζαχαρία Παπαντωνίου

Η γρηά η βαβά μ’, καλά ύστιρ’ να, / ταϊρνά ταϊρνά

σβούρα τ’ αδράχτ’ στριφουγυρνά, / η βάβου η γρηούλα η αφιντιά τ’ ς

πήγι μι τ’ ρόκα στ’ ν αγκαλιά τ’ ς / κι έκατσι ’κειά κουντά στ’ φουτιά τ’ ς.

Κι’ οι τέσσερ’ π’ θα μας παν, αλλοί, / ταϊρνά ταϊρνά

στουν άλλουν ύπνου, (ώρα καλή) / κι οι τέσσιρ’ π’ θα μας παν ουλ’ νους

κι τ’ ς παραλήδις κι τ’ ς αλλ’ νους / φέρανι, τ’ ν κάσσα τ’ μακρυά

κι ήρθαν κι τ’ς είπαν «Άϊτι, γρηά».

— Πιδιά μ’, ναρθού μιτά χαράς, / ταϊρνά ταϊρνά

σβούρα τ’ αδράχτ’ στριφουγυρνά, / βουλήθη να μι παρ’ ου Θιός; Δόξα σοι Κύριϊ των Δυνά— / Πιδιά μ’, ναρθού να πάου καλιά μ’…

Σταθήτι να τιλειώσου τ’ δ’ λιά μ’!

Η γριά η βαβά μ’

Ο γέρος και η θάλασσα

H ιστορία του γερο-ψαρά Σαντιάγκο και του ξιφία που ψάρεψε μετά από εβδομάδες ολόκληρες άκαρπων προσπαθειών, είναι ένα από τα τελευταία έργα του Αμερικανού Συγγραφέα Έρνεστ Χέμινγουαιη (κυκλοφόρησε το 1952) και αποτελεί το αριστούργημα του.
Πρόκειται για μια αλληγορία, έναν πραγματικό μύθο για τις μάχες που δίνει ο άνθρωπος - μάχες κι αγώνες που πρέπει να τις εξουσιάζει με τέτοιον τρόπο, ώστε ακόμα και ο χαμός του να έχει αξιοπρέπεια και ν' αποτελεί ταυτόχρονα μια νίκη. "Ο άνθρωπος καταστρέφεται, ποτέ δε νικιέται..."

---

Ο γέρος και η θάλασσα

Το μαχαίρι της σφαγής, τ’ ακόνι της υπομονής και το κερί τ’ αμάλαχτο

Λαϊκό Παραμύθι

Ήταν ένας πλούσιος οπού είχε μια τσιούπρα, και κάθουνταν και κεντούσε στο παραθύρι. Κι εκεί που κεντούσε, πέρασ’ ένα πουλί και της είπε· «Tι κεντάς και τι χρυσώνεις; άντρα πεθαμένο θα πάρεις». Τότες κλαίγοντας πάει η τσιούπρα στον πατέρα της και του λέει όσα της είπε το πουλί. Κι ο πατέρας της τής είπε: «Πουλί είναι κι ας λαλεί!» Πήγαινε πάλι πολλές φορές το πουλί στο παραθύρι και της ήλεγε τα ίδια, κι η τσιούπρα πήγαινε στον πατέρα και του ήλεγε, όσα του είπε και πρώτα. Και μια φορά που ήταν με τις συνομήλικές της όξου κι έπαιζε, τις έπιασε μια βροχή, και πήγαν και στάθηκαν αποκάτου στη σκεπή ενούς σπιτιού που ήταν εκεί σιμά, κι εκεί που στέκουνταν, άνοιξ’ η πόρτα κι αυτή μπήκε μέσα, και πάλι έκλεισ’ η πόρτα μοναχή της.

Το μαχαίρι της σφαγής, τ’ ακόνι της υπομονής και το κερί τ’ αμάλαχτο

Απολείπειν ο θεός Aντώνιον

Ποίημα: του Κωνσταντίνου Καβάφη


(Απαγγελία: Χορν Δημήτρης, Ανέκδοτη ηχογράφηση, 1962)
Πηγή: Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ’, ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές—
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου·
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο,
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ’ όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Aλεξάνδρεια που χάνεις.

---

Απολείπειν ο θεός Aντώνιον

Δίολκος για 1500 χρόνια

Από τη βραβευμένη εκπαιδευτική ταινία "Δίολκος για 1500 χρόνια.
Η ταινία αναλύει με μαγικό και δεξιοτεχνικό τρόπο αυτό το τεχνολογικό επίτευγμα της της Αρχαίας Ελλάδας. Παράλληλα δείχνει και εικόνες της καθημερινής πραγματικότητας της εποχής εκείνης.
Για τεχνικούς λόγους έχει χωριστεί σε 3 videos.

       Μέρος Πρώτο

 
        Μέρος Δεύτερο

         Μέρος τρίτο

Δίολκος για 1500 χρόνια

Ο Δρόμος

του Ανδρέα Εμπειρίκου
Πηγή:Σπουδαστήριο Νέου Ελληνισμού

διαβάζει: Εμπειρίκος Aνδρέας, O Eμπειρίκος διαβάζει Eμπειρίκο, Διόνυσος 1964




Θαμπός ο δρόμος την αυγή, χωρίς σκιές· λαμπρός σαν ήχος κίτρινος πνευστών το μεσημέρι με τον ήλιο. Tα αντικείμενα, τα κτίσματα στιλπνά και η πλάσις όλη με πανηγύρι μοιάζει, χαρούμενη μέσα στο φως, σαν πετεινός που σ' έναν φράχτη αλαλάζει.
   Aμέριμνος ο δρόμος εξακολουθεί, σαν κάποιος που σφυρίζοντας (αέρας της ανοίξεως σε καλαμιές) αμέριμνος διαβαίνει, και όσο εντείνεται το φως, η κίνησις των διαβατών, πεζών και εποχουμένων, στον δρόμο αυξάνει και πληθαίνει.
   Oι διαβάται αμέτρητοι. Aνάμεσα σε αγνώστους ποιητάς και αγίους ανωνύμους, ανάμεσα σε φορτηγά διαδρομών μεγάλων, όλοι, αστοί και προλετάριοι διαβαίνουν, όλοι υπακούοντες σε κάτι, σε κάτι συχνά πολύ καλά μασκαρεμένο (τουτέστιν υπακούοντες στην Mοίρα) άλλοι πεζοί και άλλοι μετακινούμενοι με τροχοφόρα, με οχήματα λογής-λογής, τροχήλατα ποικίλα, μέσ' στην βοή διαβαίνοντες και την αντάρα, με Σιτροέν, με Kαντιλλάκ, με Bέσπες και με κάρρα.

Ο Δρόμος

Από την υφαντική τέχνη της Αρκαδίας

Αναδημοσίευση
Πηγή: Blog Μαρίνας Διαμαντοπούλου
http://m-diamantopoulou.blogspot.com/2010/10/blog-post_04.html

Τα προιόντα της Υφαντικής  κατά κανόνα ήταν πράγματα της καθημερινής χρήσης και λίγα απ' αυτά προορίζονταν για στολισμό. Τα υφαντά έπαιρναν την τελική τους μορφή ύστερα από μια σύνθετη και χρονοβόρα διαδικασία και χωρίζονταν σε δυο κατηγορίες.

φωτό: υφαντό προσκέφαλο.(Κοκκινοράχη Ηραίας Αρκαδίας) 

Σε εκείνα που χρησιμοποιούντο για την ένδυση των ανθρώπων και σε εκείνα που χρησιμοποιούντο ως χαλιά,στρωσίδια, ασπρόρουχα καθώς και ως εργαλεία στις διάφορες εργασίες όπως σακιά, σακούλια κ.ά. Οι υφάντρες έβαζαν όλο τους το μεράκι και κατασκεύαζαν άλλοτε περίτεχνα σχέδια που κυκλοφορούσαν ανάμεσα τους και άλλοτε πρωτότυπα σχέδια που προέκυπταν από την έμπνευση τους, πάντα με ανταγωνιστικό πνεύμα προς τις υπόλοιπες. Η κατασκευή υφαντών, ακολουθώντας  φθίνουσα πορεία, ευδοκίμησε μέχρι τη δεκαετία του '70 κυρίως παράγοντας χαλιά. Τα υφαντά για ένδυση είχαν σταματήσει να παράγονται δεκαετίες πριν. 

Από τα λίγα πια εναπομείναντα υφαντά που υπάρχουν, φυλαγμένα σε ιδιωτικές συλλογές από ανθρώπους που έχουν  μεράκι και αγάπη για τη παράδοση, διάλεξα μερικά ως δείγμα της Υφαντικής τέχνης της Αρκαδίας. Συγκεκριμένα τα υφαντά που παρουσιάζω είναι από τα χωριά της Ηραίας Αρκαδίας,  Σέρβου και Κοκκινοράχη.

φωτό: υφαντό σακκούλι.(Σέρβου Ηραίας Αρκαδίας)

Από την υφαντική τέχνη της Αρκαδίας