Το αμερικάνικο όνειρο (1/2) © 2010 [Greek Subs]
Το αμερικάνικο όνειρο (2/2) © 2010 [Greek Subs]
Το αμερικάνικο όνειρο (2/2) © 2010 [Greek Subs]
Δευτέρα 30 Μαΐου 2011
Παρασκευή 13 Μαΐου 2011
Η Αγία Σοφία - Εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη (Αλλαγή της ημερομηνίας)
ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
Ο Σύνδεσμος αναζητεί όλους τους τρόπους για τη σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των πατριωτών, την ψυχαγωγία και τις ευκαιρίες για να βρεθούμε όλοι μαζί οι πατριώτες. Γι’ αυτό και μεταφέρει την ημερομηνία της αναβληθείσας εξαήμερης εκδρομής στο λίκνο της Ορθοδοξίας, την Κωνσταντινούπολη και στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, τον Αύγουστο και συγκεκριμένα από Παρασκευή 26 έως Τετάρτη 31 του μήνα.
Κυριακή 8 Μαΐου 2011
«Το Μονόγραμμα» - του Οδυσσέα Ελύτη
Διαβάζει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη (από την παράγραφο ΙΙΙ. )
Δευτέρα 2 Μαΐου 2011
Γύριζε - (ποίημα του Κ. Παλαμά)
Γύριζε, μη σταθείς ποτέ, ρίξε μας πέτρα μαύρη
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια
η Αλήθεια τόπο να σταθή για μια στιγμή δε θάβρη.
Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.
Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη
κάθε σπαθί κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι
στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.
Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρήδες! Χαρά στους Αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα
ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι
και Μαμμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι
λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
και οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!
(Κ. Παλαμάς, «Η πολιτεία και η μοναξιά», 1912)
Διαχρονικό και επίκαιρο μετά από 100 χρόνια...
Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται....
ο ψεύτης είδωλο είναι εδώ, το προσκυνά η πλεμπάγια
η Αλήθεια τόπο να σταθή για μια στιγμή δε θάβρη.
Αλάργα. Νέκρα της ψυχής της χώρας τα μουράγια.
Η Πολιτεία λωλάθηκε, κι απόπαιδα τα κάνει
το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον Ψάλτη, τον Προφήτη
κάθε σπαθί κάθε φτερό, κάθε χλωρό στεφάνι
στη λάσπη. Σταύλος ο ναός, μπουντρούμι και το σπίτι.
Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται.
Χαρά στους χασομέρήδες! Χαρά στους Αρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ο ρωμιός και δασκαλοκρατιέται.
Δεν έχεις, Όλυμπε, θεούς, μηδέ λεβέντες η Όσσα
ραγιάδες έχεις, μάνα γη, σκυφτούς για το χαράτσι
κούφιοι και οκνοί καταφρονούν τη θεία τραχιά σου γλώσσα
των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι.
Και δημοκόποι Κλέωνες και λογοκόποι Ζωίλοι
και Μαμμωνάδες βάρβαροι και χαύνοι λεβαντίνοι
λύκοι, κοπάδια, οι πιστικοί και ψωριασμένοι οι σκύλοι
και οι χαροκόποι αδιάντροποι, και πόρνη η Ρωμιοσύνη!
(Κ. Παλαμάς, «Η πολιτεία και η μοναξιά», 1912)
Διαχρονικό και επίκαιρο μετά από 100 χρόνια...
Από θαμπούς δερβίσηδες και στέρφους μανταρίνους,
κι από τους χαλκοπράσινους η Πολιτεία πατιέται....
Δευτέρα 25 Απριλίου 2011
on
1 Σχόλιο
Περί της Eλενάρας της Κουκλάρας
του Nίκου Τσιφόρου
- Aμάν μπαρμπουνάρα μου!
Kάτι αναιδείς έρχουνται έτσι ν' ακουμπήσουνε το ξερό τους απάνω σε σωματικές σφαιρικότητες, λες, αδερφέ μου, και ικανοποιηθήκανε απολύτως με τούτη τη βρωμιά, κάτι άλλοι το προχωρούνε και λένε προστυχιές σιχαμένες και κατακαμαρώνουνε με τούτη την εκδήλωσι του "σελφ - σέρβις"..., στα τρόλεϋ πάνε να κολλήσουνε χωρίς λόγο κι' αφορμή, και δεν τους μαγκώνει η αστυνομία να τους ρίξη ένα μπερντάχι να συνέλθουνε, παρά τους αφήνει να λένε, κλείνει τα φλιμπεράκια -πολύ ορθώς- κι' αφήνει τους σιχαμερούς, πολύ λάθος...
Kι' η ωραία το καμαρώνει. Όλες οι ωραίες της γης. Kάτου στα Mπουένος Άυρες είναι ένας δρόμος, που τον λένε Aβεντίττα Nτε Φλόρες. Λοιπόν εκεί πέρα, κάθε βράδυ, άμα σκολάνε τα μαγαζιά, γίνεται κάτι περίεργο (δεν ξέρω αν εξακολουθεί το έθιμο).
Oι άντρες μαζεύουνται στα πεζοδρόμια της Aβεντίττα, που είναι πολύ μεγάλη, και τα κορίτσια περπατάνε στο κατάστρωμα της λεωφόρου. Xιλιάδες κορίτσια, όχι πρόστυχα. Aπ' αυτά που δουλεύουνε, απ' αυτά που βγήκανε να σεργιανίσουνε, από τις αστικές τάξεις. Kι' οι άντρες τα πειράζουνε. Xωρίς βρωμιές, ιπποτικά και χαριτωμένα, γιατί οι Σπανιόλοι τόχουνε να λένε χαριτωμένα πράματα στις γυναίκες. Kι' όποια κοπέλλα δεν την πειράξουνε, είτε από τύχη, είτε γιατί είναι ασήμαντη, είτε γι' άλλο λόγο, πέφτει σε μαύρη δυστυχία και πάει σπίτι της να κλάψη απαρηγόρητη..
Που θα πη ότι κάθε γυναίκα, θέλει να την λένε ωραία και να την θαυμάζουνε και να την πειράζουνε χαριτωμένα, όχι βρώμικα... Kαι της αρέσει να ποζάρη για όμορφη, αλλιώς δεν θάβαφε τα μάτια, ούτε θα κατέβαζε τα μαλλιά μέσα στα γκαβά της σα σκυλί πεκινουά. Tο όπλο της γυναίκας είναι η φιλαρέσκεια...
Σάββατο 23 Απριλίου 2011
Φώτη Κόντογλου - Ἀνέστη Χριστός, Ἡ δοκιμασία τοῦ λογικοῦ
 |
| Φώτης Κόντογλου Η Εις Άδου Κάθοδος, Αγία Λουκία Παρεκ. οικογ. Ζαΐμη, Ρίο Πατρών |
Ἡ πίστη τοῦ χριστιανοῦ δοκιμάζεται μὲ τὴν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ σὰν τὸ χρυσάφι στὸ χωνευτήρι. Ἀπ᾿ ὅλο τὸ Εὐαγγέλιο ἡ Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ εἶναι τὸ πλέον ἀπίστευτο πράγμα, ὁλότελα ἀπαράδεκτο ἀπὸ τὸ λογικό μας, ἀληθινὸ μαρτύριο γιὰ δαῦτο. Μὰ ἴσια-ἴσια, ἐπειδὴ εἶναι ἕνα πράγμα ὁλότελα ἀπίστευτο, γιὰ τοῦτο χρειάζεται ὁλόκληρη ἡ πίστη μας γιὰ νὰ τὸ πιστέψουμε. Ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι λέμε συχνὰ πὼς ἔχουμε πίστη, ἀλλὰ τὴν ἔχουμε μονάχα γιὰ ὅσα εἶναι πιστευτὰ ἀπ᾿ τὸ μυαλό μας. Ἀλλὰ τότε, δὲν χρειάζεται ἡ πίστη, ἀφοῦ φτάνει ἡ λογική. Ἡ πίστη χρειάζεται γιὰ τὰ ἀπίστευτα.
Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011
Σάββατο 5 Μαρτίου 2011
on
1 Σχόλιο
Ο Κώστα - Μάγκας και το πέρασμά του από το Κοπανάκι της ορεινής Τριφυλίας
Αναδημοσίευση
Πηγή: komianos.wordpress.com
Αναδημοσίευση
Πηγή: komianos.wordpress.com
 |
| ΛΑΓΚΑΔΙΑΝΟΙ ΠΕΤΡΑΔΕΣ ΕΠΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ, Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΔΕΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΩΣΤΑ - ΜΑΓΚΑΣ |
Ο μάστρο Πανάγος – Κατσιάπης ήρθε στο Κοπανάκι, από το χωριό “Σέρβου” ένα από τα χωριά στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Γύρω στο 1947, σαν τον Μήτσο – Μάστορα, τα αδέλφια τους Καρβουνίδες και τόσους άλλους, τον καιρό που στο Κοπανάκι και στις γυρω περιοχες, οι φαμελιάριδες άρχιζαν δειλά – δειλά να κτίζουν τα σπιτικά τους. Σέρνοντας μαζί του όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή, ένα τσούρμο μαστόρους, βοηθούς, καμιά δεκαπενταριά γαϊδουρομούλαρα, τα απαραίτητα εργαλεία για το σπάσιμο, το σκάλισμα και το κτίσιμο της πέτρας. Μαζί του είχε φέρει και τον γιό του Κώστα ένα αδύνατο παιδί με τα προβλήματά του. Βαριά η δουλειά του πετρά, να σπάζεις την πέτρα, το σκάλισμά της και το κτίσιμο. Ακόμη πιο βαρύ και δύσκολο το φόρτωμα με πέτρα των γαϊδουλομούλαρων, είχε το πρόβλημα υγείας ο Κώστας και νεαρό παιδί καθώς ήταν, μείωνε τις δυνατότητες αποδόσεως στο δύσκολο έργο του κτίστη πετρά. Όμως ήταν φιλότιμο παλικάρι και καλός δουλευτής…όσο του επέτρεπε βέβαια η υγεία του. Μέχρι που το 1957 ο πατέρας του Πανάγος Κατσιάπης έφυγε για τα Λαγκάδια, να συναντήσει την φαμελιά του και να αποστάσει. Πίσω άφησε τον Γιό του τον Κώστα Κατσιάπη ή Κώστα – Μάγκα σε ηλικία 19 με 20 χρονών, να συνεχίσει την δουλειά του και να ζήσει. Όμως το πρόβλημα υγείας που είχε, δεν του επέτρεπε να κάνει τόσο βαριές δουλειές και έκανε ελαφρότερες, στην αρχή κανένα κοτέτσι, καμιά ξερολιθιά, καμιά μικρή αποθηκούλα κ.α. Συγχρόνως έκανε και την δουλειά του μεταφορέα.
Πέμπτη 3 Μαρτίου 2011
Σερβαίοι μαστόροι στο Κοπανάκι Μεσσηνίας
Σε Μεσσηνιακό Blog που τυχαία είδαμε στο διαδίκτυο βρήκαμε άρθρο που αναφέρεται σε Σερβαίους μαστόρους που δούλεψαν στην ορεινή Τριφυλία και μάλιστα υπάρχουν και δύο φωτογραφίες κατά την ώρα της δουλειάς... Το κτίσιμο πετρόκτιστου σπιτιού.
Εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας στον δημιουργό και διαχειριστή του Blog τον κ. Πίπη Κομιανό για την εργασία του αυτή και τον παρακαλούμε αν έχει ή μπορεί να βρεί και άλλες παρόμοιες φωτογραφίες Σερβαίων ή Σερβαίων και Λαγκαδινών μαστόρων να μας ενημερώσει.
Μπορεί ανάμεσα σε αυτές να αναγνωρίσουμε τον πατέρα μας ή τον παππού μας.
----------Από σήμερα εκτός των άλλων περιεχομένων, θα αρχίσει και ένας άλλος κύκλος που θα ονομαζετε “ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.”
 |
| Συνεργείο Λαγκαδινών πετροκτιστάδων από το Σέρβο Γορτυνίας, Λαγκάδια. ανάμεσά τους ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ και ο ΜΠΟΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ |
Η περιοχή των λαγκαδιών είναι άγονη, οι περισσότεροι κάτοικοι άρχισαν το επάγγελμα του κτίστη. Οι Λαγκαδιανοί μαστόροι εργάστηκαν, στα χωριά της Πελοποννήσου, (μεταξύ αυτών και το χωριό μας). Κτίζοντας με την εξαιρετική τέχνη τους γεφύρια, σπίτια, εκκλησίες, μοναστήρια, βρύσες, αρχοντόσπιτα, πύργους και κάστρα. Φημισμένοι για το πελέκημα και την τέχνη του δέσιμου της πέτρας, έφευγαν από τα μέρη τους, άφηναν πίσω τους τις οικογένειές τους, για μήνες πολλούς, τις μεγάλες γιορτές όπως Χριστούγεννα, Πάσχα και της Παναγίας, επέστρεφαν στην πατρίδα για να γιορτάσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Ένας τόπος που γνώρισε πολύ καλά την τέχνη τους, είναι και η ορεινή τριφυλία.
