Αξιοθέατα - Cotton Mountain ~ Shanxi Province (Κίνα)

---

Αξιοθέατα - Cotton Mountain ~ Shanxi Province (Κίνα)

Δελφοί - Αρχαιολογικοί χώροι

Δελφοί - Αρχαιολογικοί χώροι

Ο Κώστα - Μάγκας και το πέρασμά του από το Κοπανάκι της ορεινής Τριφυλίας


Αναδημοσίευση
Πηγή: komianos.wordpress.com


ΛΑΓΚΑΔΙΑΝΟΙ ΠΕΤΡΑΔΕΣ ΕΠΙ ΤΟ ΕΡΓΟΝ,
 Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΠΟ ΔΕΞΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΩΣΤΑ - ΜΑΓΚΑΣ

Ο μάστρο Πανάγος – Κατσιάπης ήρθε στο Κοπανάκι, από το χωριό “Σέρβου” ένα  από τα χωριά στα Λαγκάδια Αρκαδίας. Γύρω στο 1947, σαν τον Μήτσο – Μάστορα, τα αδέλφια τους Καρβουνίδες και τόσους άλλους, τον καιρό που στο Κοπανάκι και στις γυρω περιοχες, οι φαμελιάριδες άρχιζαν δειλά – δειλά να κτίζουν τα σπιτικά τους. Σέρνοντας μαζί του  όπως συνηθιζόταν εκείνη την εποχή,  ένα τσούρμο μαστόρους, βοηθούς, καμιά δεκαπενταριά γαϊδουρομούλαρα, τα απαραίτητα εργαλεία για το σπάσιμο, το σκάλισμα και το κτίσιμο της πέτρας. Μαζί του είχε φέρει και τον γιό του Κώστα ένα αδύνατο παιδί με τα προβλήματά του. Βαριά η δουλειά του πετρά, να σπάζεις την πέτρα, το σκάλισμά της και το κτίσιμο. Ακόμη πιο βαρύ και δύσκολο το φόρτωμα με πέτρα των γαϊδουλομούλαρων, είχε  το πρόβλημα υγείας ο Κώστας και νεαρό παιδί καθώς ήταν, μείωνε τις δυνατότητες αποδόσεως στο δύσκολο έργο του κτίστη πετρά. Όμως ήταν φιλότιμο παλικάρι και καλός δουλευτής…όσο του επέτρεπε βέβαια η υγεία του. Μέχρι που το 1957 ο πατέρας του Πανάγος Κατσιάπης έφυγε για τα Λαγκάδια, να συναντήσει την φαμελιά του και να αποστάσει. Πίσω άφησε τον Γιό του τον Κώστα Κατσιάπη ή  Κώστα – Μάγκα σε ηλικία 19 με 20 χρονών, να συνεχίσει την δουλειά του και να ζήσει. Όμως το πρόβλημα υγείας που είχε, δεν του επέτρεπε να κάνει τόσο βαριές δουλειές και έκανε ελαφρότερες, στην αρχή κανένα κοτέτσι, καμιά ξερολιθιά, καμιά μικρή αποθηκούλα κ.α. Συγχρόνως έκανε και την δουλειά του μεταφορέα.

Ο Κώστα - Μάγκας και το πέρασμά του από το Κοπανάκι της ορεινής Τριφυλίας

Σερβαίοι μαστόροι στο Κοπανάκι Μεσσηνίας

Σε Μεσσηνιακό Blog που τυχαία είδαμε στο διαδίκτυο βρήκαμε άρθρο που αναφέρεται  σε Σερβαίους μαστόρους που δούλεψαν στην ορεινή Τριφυλία και μάλιστα υπάρχουν και δύο φωτογραφίες κατά την ώρα της δουλειάς... Το κτίσιμο πετρόκτιστου σπιτιού.

Εκφράζουμε τις ευχαριστίες μας στον δημιουργό και διαχειριστή του Blog τον κ. Πίπη Κομιανό για την εργασία του αυτή και τον παρακαλούμε αν έχει ή μπορεί να βρεί και άλλες παρόμοιες φωτογραφίες Σερβαίων ή Σερβαίων και Λαγκαδινών μαστόρων να μας ενημερώσει.

Μπορεί ανάμεσα σε αυτές να αναγνωρίσουμε τον πατέρα μας ή τον παππού μας.

----------
 Από σήμερα εκτός των άλλων περιεχομένων, θα αρχίσει και ένας άλλος κύκλος που θα ονομαζετε “ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ.”

  

Συνεργείο Λαγκαδινών πετροκτιστάδων από το Σέρβο Γορτυνίας, Λαγκάδια. ανάμεσά τους ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ και ο ΜΠΟΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ

 

Η περιοχή των λαγκαδιών είναι άγονη, οι περισσότεροι κάτοικοι άρχισαν το επάγγελμα του κτίστη. Οι Λαγκαδιανοί μαστόροι εργάστηκαν, στα χωριά της Πελοποννήσου, (μεταξύ αυτών και το χωριό μας). Κτίζοντας με την εξαιρετική τέχνη τους γεφύρια, σπίτια, εκκλησίες, μοναστήρια, βρύσες, αρχοντόσπιτα, πύργους και κάστρα. Φημισμένοι για το πελέκημα  και την τέχνη του δέσιμου της πέτρας, έφευγαν από τα μέρη τους, άφηναν πίσω τους τις οικογένειές τους, για μήνες πολλούς, τις μεγάλες γιορτές όπως Χριστούγεννα, Πάσχα και της Παναγίας, επέστρεφαν στην πατρίδα για να γιορτάσουν με τα αγαπημένα τους πρόσωπα. Ένας τόπος που γνώρισε πολύ καλά την τέχνη τους, είναι και η ορεινή τριφυλία. 

Σερβαίοι μαστόροι στο Κοπανάκι Μεσσηνίας

Έτσι χτίστηκαν οι εκκλησιές των Λαγκαδίων

Αναδημοσίευση
Πηγή: ιστοσελίδα inarcadia.gr
http://www.inarcadia.gr/dd/lagadia/lagadiaekklis.htm

25 του Μάρτη 1808. Για πρώτη φορά στις Λαγκαδιές χτυπάνε τα σήμαντρα απ' τις δυο ολοκαίνουργιες εκκλησιές και φλογίζουν τις ψυχές των σκλαβωμένων ραγιάδων. Μια γρια ρωτάει ένα παλικάρι:

Ο ιερός ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών.
Το έργο ολοκληρώθηκε
 σε σαράντα μέρες
χάρις στην εξυπνάδα του Δεληγιάννη.

 Πώς βαρούνε, γιε μου, τούτες οι καμπάνες! Δεν έχω  ακουστά στη ζωή μου τέτοιες φωνές! Πέτρες ραΐζει το σκούξιμό τους! Λες ν' αναζούπησε ο ραγιάς;" 

"Αλήθεια, γερόντισσα. Η κραυγή τους φτάνει στα μεσούρανα! Φαίνεται πως έφτασε πια η ευλογημένη ώρα της λευτεριάς. Οι παλιότουρκοι που κάθονται στο σβέρκο μας κάπου τετρακόσια χρόνια, είναι πια καιρός να προγκίξουνε από τ' άγια μας χώματα και να πάνε από κει που ήρθανε. Φωνή λαού, οργή Θεού!"

Τιμή και δόξα στο Γερο - Ντεληγιάννη - Μοραγιάννη, άρχοντα του Μοριά, με τη γεμάτη ελληνικό αίμα καρδιά του, που εμπνεύστηκε αυτό το έργο. Τιμή και δόξα και στους λαγκαδινούς μαστόρους, που με το πυρωμένο καμίνι της ψυχής τους, την απαράμιλλη τέχνη τους πάνω στην πέτρα, το στέρεο σαν κάστρο μυαλό τους και τη σβελτοσύνη που η πίστη τους την έκανε ... απίστευτη, υψώσανε στον ήλιο τις δυο τρανές και θαμαστές εκκλησιές, το Μάρτη του 1808.

Ο Γερο - Μοραγιάννης, ακούγοντας και νιώθοντας τον πόθο των ραγιάδων πατριωτών του για λευτεριά, γύρεψε την άδεια από το "φίλο" του πασά της Ντροπολιτσάς, να χτίσει τις δυο εκκλησιές στο χωριό, για να κρατεί, όπως του είπε, ήμερους τους ραγιάδες και να μην πάρουν τα βουνά και σμίξουνε με την κλεφτουριά.

Έτσι χτίστηκαν οι εκκλησιές των Λαγκαδίων

Τα Μαστορόπουλα

Αναδημοσίευση

Πηγή: ιστοσελίδα servou.gr
http://www.servou.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1766:26-02-11-&catid=53:thimisoutapalia&Itemid=71

Χ. Αθ. Μαραγκού, υποστρατήγου ε.α.

«...Τα πολλά δρομολόγια στο βουνό, στα νταμάρια, στη βρύση για να φέρουν τα υλικά, τις πέτρες, την άμμο, το νερό, χάλαγαν τα παπούτσια τους και πολλές φορές τάδεναν με κάνα σύρμα για να μη τους μείνουν στο δρόμο.  Το σύρμα πλήγιαζε τα πόδια τους και η ξυπολυσιά δημιουργούσε λιθαροπάτια...».

Το ξεκίνημα

Μ' ένα σακούλι με λίγο ψωμοτύρι, με καμιά δεκαριά καρύδια με δυο-τρία  μουστοκούλουρα, με κάνα ντρίλινο παντελονάκι, τυλιγμένα σ' ένα παλιό σάισμα και φορτωμένα σε κάποιο ζώο του μπουλουκιού, ξεκινούσαν τα μαστορόπουλα το πρώτο τους ταξίδι στην ασημότεχνη.

Σύμφωνα με το έθιμο, για να ριζώσουν, για να προκόψουν, για να είναι δυνατοί, για να αντέχουν στα ταξίδια και στις δουλειές,  έβαζαν κι ένα χαλικάκι στο στόμα τους που  το κρατούσαν πολλές ώρες στην αρχή της διαδρομής στο πρώτο ταξίδι.

Ήταν το γούρι, ήταν το ξεκίνημα.

Αναλόγως συνθηκών βάδιζαν τριάντα με σαράντα χιλιόμετρα την ημέρα και τα βράδια κατάκοπα έβοσκαν τα ζώα στα χωράφια κοντά στο δρόμο και τα ετοίμαζαν για την πορεία της επομένης ημέρας.

Τα ταξίδια ήταν μακρινά, διαρκούσαν τρεις με τέσσερις μέρες και υπήρχε περίπτωση  να γίνονται  και με άσχημες καιρικές συνθήκες.

Τα Μαστορόπουλα

Ο κοκκινολαίμης

(ή παραμύθι για μικρά παιδιά)

Αναδημοσίευση

Πηγή: ιστοσελίδα servou.gr
http://www.servou.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1763:dfg&catid=144:efd&Itemid=71

Μπα ! που τον θυμήθηκε τώρα τούτος τον κοκκινολαίμη ; αναρωτηθήκατε κιόλας ...

Ναι. Απ' όλα τα πουλιά πιο πολύ αγαπώ τον κοκκινολαίμη. Κι αυτή η αγάπη ήρθε απότομα και ξαφνικά σαν εκείνο που λένε κεραυνοβόλος έρωτας. Και θα ιδείτε πως και γιατί. Μη βιάζεστε. Μικρή είναι η ιστορία. Τόσο μικρή σαν το πουλάκι ετούτο.

Ένα ματσάκι γράμματα μόνο.

Τον κοκκινολαίμη τον ξέρετε δα όλοι ή σχεδόν όλοι. Όχι βέβαια όπως το χελιδόνι ας πούμε ή την τσίχλα ή την καρδερίνα ή τον κότσιφα και την πέρδικα - καίτοι οι τελευταίες τείνουν να εξαφανιστούν, να τις εξαφανίσει δηλ.ο άνθρωπος, ποιος άλλος ; - ή το σπουργίτι ή το περιστέρι. Αλλά τον ξέρετε, είμαι σίγουρος. Αλλού τον λένε και καλογιάννο. Και στην Κρήτη Γιαννακό.

Για τους λίγους όμως που πιθανόν να μην τον ξέρουν και ιδίως για τα παιδιά, λέω ότι μιλάμε για ένα πολύ μικρό πουλάκι. Μια μπαλίτσα φουσκωτή, παχουλή απο αφράτα πούπουλα μικρότερη απ' του τέννις. Γιατί χωρίς τα πούπουλα είναι δεν είναι ίσαμ' ένα μικρό κεράσι ή βύσσινο. Χωρίς λαιμό καθόλου. Και τον λένε κοκκινολαίμη. Λες και έχει λαιμό σαν του λέλεκα ή της καμηλοπάρδαλης, που όμως δεν την είπαμε λαιμοπαρδάλω.

Ο κοκκινολαίμης

Λάθος ή ανυπακοή ? Κανονισμός της ιστοσελίδας και η μη εφαρμογή του.

Διαβάζουμε στον Κανονισμό της ιστοσελίδας servou.gr που έχει εγκριθεί  από το Δ.Σ του Συνδέσμου Σερβαίων και έχει δημοσιευτεί όχι μόνο στην ιστοσελίδα αλλά και στην εφημερίδα "Αρτοζήνος" ότι
οι Διαχειριστές της ιστοσελίδας θα πρέπει να αναγράφουν το όνομα του αρθρογράφου ή το ψευδώνυμό του στην αρχή ή στο τέλος του άρθρου.

Σε πρόφατα δημοσιευθέντα άρθρα βλέπουμε να γράφεται το  όνομα του αρθρογράφου στον τίτλο του άρθρου. Αναφέρουμε τους τίτλους μερικών από τα άρθρα αυτά:

Προσκύνημα στο ιστορικό χωριό Αρτοζήνος και διάσχιση φαραγγιού Γκούρας. Άρθρο προέδρου Ομίλου Ευθ. Αποστολόπουλου

Η εφημερίδα και η ιστοσελίδα του Συνδέσμου. Γράφει ο Χ. Ι. Μαραγκός

8-2-11_Οι ρίζες των Σερβαίων (4). Δήμος Λυκουρίας. Μετανάστες. Χ. Αθ. Μαραγκού.
 
10-2-11_Μαστόρων μνήμες "Ο Παρασκευάς". Β. Κ. Σχίζα
 
Εδώ υπάρχει ένα θέμα που θα πρέπει να απαντηθεί... από το Δ.Σ του Συνδέσμου Σερβαίων.
Οταν ο Κανονισμός προβλέπει και ορίζει κάποια αρχή ή διαδικασία θα πρέπει αυτή να εφαρμόζεται υποχρεωτικά από όλους τους Διαχειριστές για λόγους ομοιομορφίας και τάξεως ή ο καθένας μπορεί να γράφει όπως θέλει και με τον τρόπο αυτό να ακύρώνεται η σημασία και η όποια αξία μπορεί να έχει ο Κανονισμός ?

Παρατηρούμε επίσης ότι σε δύο από τα ανωτέρω άρθρα στην αρχή του τίτλου αναγράφεται η ημερομηνία της δημοσίευσης.
Το ίδιο το σύστημα όμως είναι έτσι προγραμματισμένο ώστε να καταγράφει αυτόματα την ημεροχρονολογία της δημοσίευσης ακριβώς κάτω από τον τίτλο του άρθρου, συνεπώς η διπλή αναγραφή των ίδιων στοιχείων είναι ένας πλεονασμός, που στις συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν χρειάζεται και μάλλον οδηγεί σε αντιαισθητικό αποτέλεσμα.
 
Θα επιθυμούσαμε να έχουμε κάποια απάντηση από της πλευράς του Δ.Σ του Συνδέσμου (με την αναγραφή σχετικού σχολίου κάτω από το παρόν άρθρο) για την ενημέρωση τη δική μας αλλά και των πατριωτών και φίλων επισκεπτών του ιστολογίου μας.
 

---

Λάθος ή ανυπακοή ? Κανονισμός της ιστοσελίδας και η μη εφαρμογή του.

Τ'ακούς μωρή Σουλτάνα - (Δημοτικά Τραγούδια)

---

Τ'ακούς μωρή Σουλτάνα - (Δημοτικά Τραγούδια)

Ιστοσελίδα Servou.gr - Επισκόπιση διετίας ή μόνο του έτους 2010 ?

Το ανωτέρω γράφημα δείχνει τα αναρτηθένα άρθρα από τους διαχειριστές της ιστοσελίδας servou.gr.

Αν δει κανείς τα στατιστικά στοιχεία όχι με βάση τη διετία αλλά το έτος 2010 (Σειρά 1) φαίνεται ότι ο Διαχειριστής A έκανε σχεδόν όλη τη δουλειά μόνος του αφού ανάρτησε το 65,07 % των αναρτηθέντων άρθρων.

Αν όμως γίνει απολογισμός για όλο το χρόνο της λειτουργίας της ιστοσελίδας δηλαδή στη διετία (Σειρά 2) παρουσιάζεται μια διαφορετική εικόνα.

Το ποσοστό των αναρτηθέντων άρθρων από τον Διαχειριστή A μειώνεται από 65,07 % σε 42,59 %.

Το ποσοστό των αναρτηθέντων άρθρων από το Διαχειριστή Γ αυξάνεται από 3,42 % σε 26,76 %.

Αυτά τα στοιχεία προκύπτουν από δημοσιευθέντα άρθρα στην εφημερίδα "Αρτοζήνος" και στην ιστοσελίδα.

Σε δημοσιευθέν άρθρο στην ιστοσελίδα με τίτλο "Η εφημερίδα και η ιστοσελίδα του Συνδέσμου. Γράφει ο Χ. Ι. Μαραγκός" αναφέρονται στατιστικά στοιχεία αναρτηθέντων άρθρων μόνο για το έτος 2010 και δεν γίνεται καμία αναφορά ότι στην ιστοσελίδα γίνονται και άλλες εργασίες που έχουν σχέση με τη λειτουργικότητα και την ασφάλεια της ιστοσελίδας.

Σε άλλο άρθρο που δημοσιεύτηκε με τίτλο "Επισκόπιση ιστοσελίδας" γίνεται απολογισμός για όλο το χρόνο λειτουργίας της ιστοσελίδας, (δηλαδή εμπεριέχονται και τα στατιστικά στοιχεία των αναρτηθέντων άρθρων το έτος 2010) και γίνεται ενημέρωση των πατριωτών και για άλλες εργασίες που έχουν σχέση με τη λειτουργικότητα και την ασφάλεια της ιστοσελίδας.

Δύο διαφορετικά άρθρα επί του αυτού αντικειμένου. Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις.

Για να ενημερωθεί κάποιος σωστά και να βγάλει τα συμπεράσματά του θα πρέπει να διαβάσει και τα δύο άρθρα. Αν διαβάσει μόνο το ένα δηλαδή εκείνο που έχει τον τίτλο "Η εφημερίδα και η ιστοσελίδα του Συνδέσμου. Γράφει ο Χ. Ι. Μαραγκός" θα έχει μια μονομερή και όχι σωστή ενημέρωση.

Και εκφράζουμε την απορία... Δεν το κατάλαβε αυτό η "Επιτροπή Διαχείρισης της Ιστοσελίδας" που έχει την αρμοδιότητα να ελέγχει και να εγκρίνει τα προς δημοσίευση άρθρα ?

Οι πατριώτες που ενδιαφέρονται να μάθουν περισσότερα για το θέμα αυτό - και όχι μόνο - μπορούν να καλέσουν το σύνδεσμο:  
https://docs.google.com/present/edit?id=0AYg0OsiDWJk1ZGR0bWZnbnBfMTk2ZnFkbXc0aGg&hl=en&authkey=CPKsmIIG

---

Ιστοσελίδα Servou.gr - Επισκόπιση διετίας ή μόνο του έτους 2010 ?