Αι - Δημήτρης

Στο χωριό μας , που δεν είναι κι ομορφότερο στην πλάση , μας αφήκαν οι γονείς μας μιά γερόντισσα εκκλησιά . Δεν της έχομε φτιαγμένο μαρμαρένιο εικονοστάσι , τα καντήλια της δεν είναι κρυσταλλένια και χρυσά . Φτωχικά ντυμένους έχει και τους γέρους τους παπάδες , ταπεινοί κι οι δυό του ψάλτες , είναι πάντα εργατικοί . Στα μανάλια της , μεγάλες , δεν ανάβουνε λαμπάδες , στον αφέντη Αι Δημήτρη , το μικρό κεράκι αρκεί . Κι όμως στο μικρό του χώρο που όλους κι' όλους δεν μας πιάνει , του Θεού το μεγαλείο , το αισθανόμαστε τρανό ! Πουθενά πιό μυρωμένο , δεν καπνίζει το λιβάνι , πουθενά το καντηλάκι δεν σπιθάει πιό φωτεινό . Στην καλή μας εκκλησούλα , όλοι μας εκεί στη μέση χριστιανοί στην κολυμπήθρα γίναμε κλαψαριστά . Θα γελάσωμε μιά μέρα και γαμπροί στην ίδια θέση , θα σωπάσωμε μιάν άλλη , με τα μάτια μας κλειστά... Γεώργιος Αθάνας ( Πρωινό Ξεκίνημα )

Αι - Δημήτρης